Openingswoord Aids Memorial Day 2009

15 juni 2009 | Algemeen vanuit Hiv Vereniging Nederland

Van harte welkom bij Aids Memorial Day 2009, de herdenking die deze week gevierd wordt van Kaapstad tot San Francisco, van Tokyo tot Stockholm, van Mexico Stad tot Amsterdam.

Herdenken
Wij zijn allemaal gekomen om onze dierbaren te herdenken, die gestorven zijn aan de gevolgen van aids. Wij doen dat het hele jaar door, op onze eigen manier en eigen momenten.Vandaag, op Aids Memorial Day, doen wij het SAMEN. Homo’s, hetero’s, ouders en familieleden, buddy’s, professionals in de hulpverlening of gezondheidszorg, druggebruikers, hemofiliepatiënten, en mensen uit het hele land, uit de hele wereld.

Onderlinge steun
Want het doet goed om elkaar te steunen: We zijn verbonden met elkáár. Elke week sterven nog steeds twee mensen aan de gevolgen van aids in Nederland. En in delen van Azië, Latijns Amerika en Afrika heeft aids nog altijd een verwoestende uitwerking. We weten dat op deze dag vele mensen ergens in het land en daarbuiten in gedachten hier bij de herdenking zijn. Wij denken ook aan hen.

Vandaag herdenken wij vrienden, vriendinnen, kameraden, geliefden, dochters en zonen, zussen, broers, familieleden, vaders of moeders. Ze zijn er niet meer. Ze zijn al jaren dood, of gisteren waren ze er nog. Maar onverwachts en zonder vaarwel te zeggen zijn ze er toch aan onderdoor gegaan. Of na een lange strijd met medicijnen, met de nodige complicaties, de nodige woede, verdriet, wrok tegen de hele wereld. Of juist in grote harmonie. Sommigen bleken een bijna boeddhistische rust in zich te hebben gevonden, toen het moment daar was. Ze bleken het grote raadsel van de dood ontraadseld te hebben. Ze hadden blijkbaar de geheime sleutel gevonden.

Herinneren
We blijven achter en willen de beelden van vriendschap en verbondenheid en liefde koesteren. De jaren dat het goed ging, de topjaren van vitaliteit, het optimisme, de heftige ruzies soms, de belofte van een toekomst, samen. Onze dierbaren leven voort in ons, zij zijn niet weg, nooit, ze komen telkens terug. In gesprekken, in dromen. Op de raarste momenten denk je terug aan de mensen die er niet meer zijn. Tijdens een stil moment in de te volle tram denk je terug aan een vakantiereis, de lange wandeling in de bergen, de lol, de ernstige gesprekken die toch zo luchtigjes in pure meligheid overgingen. Het gevoel bij elkaar te horen, voor altijd zou dat zo doorgaan. Hoe kwetsbaar is het leven dat het weggemaaid kan worden, in een grote onverbiddelijke klap, weggeveegd van de aardbol.

Troost – het is een mooi woord…
Misschien zitten wij daarom hier bij elkaar op Aids Memorial Day? Samen herdenken wij elk jaar onze geliefden, overal op de wereld hetzelfde verhaal. Telkens weer een ander verhaal, miljoenen keren een ander verhaal, net zo waardevol, net zo veelzeggend. En ieder van ons herdenkt op zijn eigen manier, stil, verdrietig of berustend, opstandig of in koele constatering. Sommigen voelen zich schuldig, anderen voelen alleen maar eenzaamheid.
Vandaag op Aids Memorial Day hoeven we niet alleen te zijn met onze gevoelens, wat ze ook zijn. We zijn samen  – en bemoedigen elkaar, zodat we met ons eigen leven weer verder kunnen.

Pater van Kilsdonk
In ons midden ontbreekt dit jaar voor het eerst Pater van Kilsdonk. Hij heeft velen die hier vandaag herdacht worden, begeleid en begraven en velen die hier vandaag zitten bemoedigd. Afgelopen zomer is hij overleden. Wij willen hem eren en gedenken met zijn eigen woorden:
‘Om aan een mens de vreugde in zichzelf terug te geven, (…)
om achter alle schuld van hem, of haar, zijn onschuld te laten zien,
achter alle onmacht van hem, of haar, zijn macht te laten voelen…….. (…)
Ik leef nergens anders voor.
Ik wil ook nergens anders voor leven.
En ik heb van dit leven mateloos genoten.’

Dan wil ik nu Herman Rouw uitnodigen om een kaars voor Pater van Kilsdonk aan te steken, een van de duizend kaarsen die bij zijn uitvaart gebrand hebben.

Ik wens jullie, namens alle vrijwilligers, een goede en troostrijke herdenking toe.

Michiel Bollinger, namens het bestuur van de Hiv Vereniging Nederland, Stichting ShivA en alle medewerkers aan Aids Memorial Day 2009.