Covergirl

door Marilou de Poorter

Ik word altijd een beetje blij van binnen, als er buiten de periodes rond Wereld Aids Dag en Aids Memorial Day een oproep voor een interview met een hiv+vrouw bij de redactie binnenkomt. Zeker wanneer die afkomstig is van een lifestyle magazine als Linda. Of beter nog: een tijdschrift voor het hele gezin, zoals Margriet. Leesvoer dat je in wachtkamers aantreft en in van huis tot huis roulerende portefeuilles. Helaas monden deze oproepen in komkommertijd vrijwel steevast uit in een vette desillusie. Blijken er vrolijk absurd hoge eisen aan de aspirant kandidates te worden gesteld. Want naast hiv hebben, worden de sociaal kwetsbaarder vrouwen ook verondersteld jong, leuk én mooi te zijn – dat laatste vooral in verband met de niet onderhandelbare photoshoot. En niet te vergeten: deze meiden in de bloei va hun leven dienen ook nog per direct beschikbaar te zijn. Vooral bij die laatste eis krijg ik ongewild meestal meteen associaties met foute mannen en hun onhebbelijkheden.

Gelukkig is het niet aan mij om dit soort onzinverzoeken af te handelen. Kan ik me beperken tot een beleefde reactie (‘bedankt voor uw bericht’) en adequate doorverwijzing (‘het telefoonnummer en de openingstijden van het Servicepunt  vindt u hier’). Anders zou die aansprakelijkheidsverzekeraar voor vrijwilligers van de HVN nog overuren moeten maken en haar premie noodgedwongen verhogen – waar in deze tijd van bezuinigingen natuurlijk niemand op zit te wachten.

Nee, dan hebben de aids-ontkenners het gemakkelijker. Die spelen recht in de kaart van de economische malaise en kunnen al dan niet onder pseudoniem, overal op internet en zonder moeite onrust zaaien. Want wie hoort er tijdens hoogtijdagen van broekriem-stories nou niet graag dat hiv-medicatie je reinste zakkenklopperij van topfarmaceuten is? Op ieder willekeurig open hiv-forum of in elke min of meer besloten -groep, kom je deze wrange variant van wishful thinkers eigenlijk wel tegen. Ik vermoed, dat het hier mensen betreft met chronisch teveel tijd om te doden.

Maar laten we wel zijn. Als er deze kwakkelzomer dan toch een groep patiënten moet worden uitgesloten van medicatievergoeding om te kunnen bezuinigen op de zorgkosten, zou ik als ervaringsdeskundige zeggen: Pak het dan ook meteen goed aan! Schrap de medicijnen die volgens alerte crisissceptici toch alleen maar zijn uitgevonden om de zakken van enkelingen mee te vullen, in plaats van die van een kleine groep onschuldige Pompe- en Fabry-patiënten waarvan de opbrengst nauwelijks zoden aan de dijk zal zetten. Dan hebben die goed gelezen familiebladen tenminste echt iets om mee op de cover te koppen.

About The Author

redactie PVBlog

weblog door en voor vrouwen met hiv

Other posts by

Author his web site

28

08 2012

Your Comment