Hartzaken

door Pauline

heart-1356069_640Tijdens mijn reis naar Amerika onlangs in maart is er veel uit mijn verleden opgerakeld. Ik logeerde bij mijn jeugdvriendin in het huis tegenover ons huis destijds, waar mijn moeder 30 jaar geleden overleed toen ik 11 was. Zij was 39 en haar hart heeft het plots, midden in de nacht begeven. Van deze ervaring weet ik dat je leven van het ene moment op het andere nooit meer hetzelfde zal zijn.

Hoe hartverscheurend dit ook was, het leven gaat verder. Ik moest zien te overleven. De steun en liefde van familie en vrienden om ons heen hebben ons er doorheen gesleept. Een wijze levensles dat ondanks mijn verdriet en eenzaamheid ik er nooit echt helemaal alleen voor sta. Ik geloof dat ik hierdoor al op jonge leeftijd de kracht van het delen van je gevoelens heb geleerd. Dat motiveert mij nog steeds om goed te luisteren naar anderen om ze te ondersteunen, en om mezelf kwetsbaar en open op te blijven stellen.

Toen ik tien jaar geleden hiv-geïnfecteerd raakte, wist al snel dat ik mezelf en anderen kon helpen door er open over te zijn. Dat dit niet altijd makkelijk zou zijn, en niet iedereen daar met evenveel respect op zou reageren, nam ik voor lief. Ik overtuigde mezelf dat het meer waard was om mensen te informeren en taboes te doorbreken, dan in angst voor afkeuring te leven.

De laatste tijd heb ik zelf last van mijn hart. Verder onderzoek moet nog precies uitwijzen wat er aan de hand is, maar een dubbele erfelijke afwijking (mijn vader overleed ook jong aan zijn hart) speelt waarschijnlijk mee. Ik hoop dat het slechts emoties zijn die ik sterk fysiek ervaar en verder niks ernstigs. Het feit dat mijn hart een beetje op hol is door een lieve man die ik dit jaar heb ontmoet, lijkt mij een positieve mogelijke verklaring. En dat ik ook veel verdriet aan het verwerken ben, verklaart misschien de rest.

Vorige week was mijn hart helemaal van slag. De ex van mijn nieuwe liefde verbood hem hun kind nog te zien, nadat zij had vernomen van onze relatie en mijn hiv. Een scenario dat ik niet bepaald voor lief kan nemen! Zo zie je maar dat er nog steeds veel vooroordelen heersen.
Maar ik sta erboven. Ik blijf mijn hart openstellen, in de hoop dat liefde en transparantie uiteindelijk overwinnen. Met die gedachte heel ik mijn leed en heel ik mijn hart!

About The Author

redactie PVBlog

weblog door en voor vrouwen met hiv

Other posts by

Author his web site

07

05 2016

Your Comment