Posts Tagged ‘hiv en seksualiteit’

Sta op!

door Reina

VNAls vrouw met hiv ben ik in het hiv-veld een beetje een vreemde eend in de bijt. Dat klinkt misschien raar, maar daar waar de stem van alle mensen met hiv gehoord moet worden zijn het toch meestal onze mannelijke evenknieën die luid met pollepels op pannendeksels slaan om het onderwerp op de politieke en publieke agenda te krijgen. En meestal gaat het daarbij helaas niet zo vaak om zaken waar vooral vrouwen mee te maken hebben.

Invaliderend
Als het al over soa’s gaat, dan gaat het niet over genitale wratten, die van plan lijken je van binnen over te nemen. Of herpes, die bij iedere doorwaakte nacht de kop opsteekt (of doorweekte nacht, afhankelijk in welke levensfase je zit). Van die andere soa’s waar je je hele leven mee opgescheept blijft, ook al zo’n onderwerp waar ze niks mee kunnen. Ik vergelijk die hardnekkige ellende in de kruisstreek nog wel eens met het ongemak van een afstandsvader na de scheiding. Je bent er heus niet de hele dag mee bezig maar je komt er ook nooit vanaf, al ben je nog zo gescheiden. En dat kan in nieuwe relaties ook behoorlijk invaliderend zijn.

Teveel aandacht
Wie van die lawaaimannen weet hoe het is om hiv te hebben en kinderen te krijgen? Of kent het verdriet van juist geen kinderen gekregen hebben vanwege hiv? Wie zal het bestaan van andere of zwaardere bijwerkingen bij vrouwen onder de aandacht brengen, of de vaak voorkomende verstoringen van de menstruatiecyclus? Of spier- en gewrichtspijnen? Vermoeidheid, hoofdpijn…. Ik zie het niet gebeuren. Onderwerpen die deze mannen aangaan komen hoger op de agenda. Ik hoef ze hier ook  niet te noemen, ze krijgen al veel teveel aandacht.

Sta op!
Ik ben geen mannenhater. Echt niet. Ik heb er een heleboel innig en hartstochtelijk liefgehad. Maar als het op pollepels en pannendeksel aankomt denk ik dat wij als vrouwen zelf wat meer lawaai moeten gaan maken om onze gezondheid hoger op de agenda te krijgen.

Onvermogen
Helaas is het bestuur van onze club een verzameling van mannen-boven-de-vijftig-zonder-kinderen. Erg leuke mannen zitten erbij. Kundig op bepaalde thema’s en bevlogen. Maar invoelend vermogen voor een onderwerp als vrouwengezondheid is er gewoon niet in die mate dat het onderwerp ooit hoger op de agenda komt. Ik hou het op onvermogen.

Invloed, geen macht
Wie gaan de stem van vrouwen vertegenwoordigen en met de pollepel op de pannendeksel slaan? Positief Geluid heeft een geweldige aanzet gegeven en laten zien dat we er zijn. We hebben onze stem laten horen. Maar echt, als er nu niet veel meer vrouwen opstaan, invloed eisen, dan loopt het (weer) met een sisser af. Laten we samen bouwen aan een stevige club vrouwen met hiv in Nederland, zodat we als activisten weer zichtbaar zijn als in 2018 de Wereld Aids Conferentie in Amsterdam komt. Net als toen ICW in 1992 het levenslicht zag. Dat bereiken we niet door af te wachten of de mannen het werk voor ons gaan doen. Believe me, that is not going to happen.

 

14

09 2015

Positieve seks

door Marilou de Poorter

De Hiv Vereniging heeft afgelopen zomer de brochure Positieve seksualiteit uitgebracht. Een handzaam boekje vol ‘informatie en inspiratie bij je positieve seksualiteit’.

Vorige week vond ik voor de tweede keer een exemplaar in mijn brievenbus. Wellicht een subtiele hint om er hier eens een post aan te wijden? (Tot het tegendeel is aangetoond ga ik er vooralsnog tenminste niet van uit, dat iemand ermee zou willen suggereren op het intieme vlak in actie te moeten komen.)

Op de cover staan een gestileerde man- en vrouwfiguur. Ze kijken niet alleen van elkaar af, ook hun lichamen hebben ieder een andere richting: De man staat in een open positie en lijkt je recht aan te kijken, terwijl de vrouw met de hand op haar heup eerder een voorwaardelijke houding aanneemt en er, met haar van ons afgewende gelaat, sowieso bijna tegen haar zin bij lijkt te staan. Dat belooft niet veel goeds voor de vrouwelijke lezer – van de overigens verder fris vormgegeven brochure.

Op de openingspagina lees ik dat ‘seksuele beleving en gedrag verschillen van persoon tot persoon’. Dat herken ik. En die indruk was me inderdaad van de cover bijgebleven. Bij de opmerking dat wat voor een groep staat beschreven, niet per se opgaat voor al die personen – maar dan omslachtiger verwoord- krijg ik zin om het boekje weg te leggen. Het spreekt me als vrouw met hiv net iets te veel voor zich. Maar ik besluit om dan toch in ieder geval alle korte citaten van ervaringsdeskundigen te lezen.

De talloze, bondig opgestelde, persoonlijke ervaringen van hiv+ers zijn boeiend en geven tevens in kort bestek een breed overzicht van de seksualiteitskeuzes die een mens in zijn leven kan maken. Een snelcursus vrijdenkend Nederlandschap voor allochtone medeburgers is er niets bij. Al bladerend lees ik vervolgens iets over tantra (voor wie daar meer over wil weten raad ik boeken van Margo Anand hierover aan) en ook de kop die onbedoeld suggereert dat seks het leven van de dokter eveneens kan verrijken, tovert een grijns op mijn gezicht. Maar bij het hoofdstukje over zwangerschap word ik toch even ernstig. Niet omdat het hier een zwaarbeladen onderwerp betreft, maar omdat ik in dit deel zwart op wit gedrukt tegenkom dat iemand voor zijn eigen gezondheid ook best (nog even) geen hiv-remmers kan willen gebruiken.

Dit specifieke feit mis ik namelijk veel te vaak in de meest actuele informatievoorziening over preventie van hiv-overdracht, waarmee je wel bijna doodgegooid lijkt te moeten worden, zo hot is Pre-Exposure Prophylaxis – kortweg PrEP – nowadays. Ook in het hoofdstukje naar aanleiding van het Zwitsers standpunt wordt even stilgestaan (en voor achtergrondinfo naar de site doorverwezen) bij PrEP  ‘als alternatief voor, of aanvulling op condoomgebruik’.

Ineens denk ik de lichaamshouding van de vrouw met voor mij onbekende hiv-status, toch te begrijpen: Ze is natuurlijk nog zo gezond als een vis en zit er helemaal niet op te wachten, al dan niet onder zachte dwang, een zwaar medicijn te moeten slikken opdat haar echtgenoot, of potentiële klanten, het condoom achterwege kunnen laten. En daarin geef ik haar dan groot gelijk. Het is dat die dagelijkse pillen me in leven houden, maar het liefst zou ik ze toch allemaal vandaag nog naar een verzamelpunt voor klein chemisch afval brengen.

De info over positieve seksualiteit is hier ook digitaal te vinden.

02

09 2012

liefde, hiv en neushoorns

In de autobiografische graphic novel “Blauwe Pillen” vertelt Frederik Peeters over zijn liefde voor Cati die seropositief blijkt. Het is alweer tien jaar geleden dat hij haar ontmoette.

Frederik en Cati. Vlindertjes langs beide kanten. Liefde met grote L. Daar kwam weinig verandering in toen zij hem haar grootste geheim vertelde: ze was seropositief. Haar jonge zoontje ook.

In de autobiografische graphic novel “Blauwe Pillen” -genoemd naar de lichtblauwe antivirale pillen tot wie zijn geliefde in de beginfase haar toevlucht moest nemen- vertelt en beschrijft de Zwitserse stripauteur Frederik Peeters wat er op dat moment in hem omging. Afwijzing, vluchten, begeerte, passie, verlangen en angst zijn maar enkele van de emoties die op dat moment door zijn hoofd schoten, of, hoe hij het in zijn boek beschrijft: “Gedurende een seconde van mijn leven gaf ik mij over aan mijn meest intense emoties.”

Het koppel krijgt een eerste grote tegenslag te verwerken wanneer bij een vrijpartij het condoom scheurt. De angst is groot. Soelaas brengt Cati’s huisdokter die het koppel meteen geruststelt en zegt dat de kans dat hij besmet is geraakt even groot is dat hij bij het buitengaan van de praktijk onder de voet wordt gelopen door een neushoorn. Wat volgt is een mooi beeld waarin plots een immense neushoorn achter het jonge koppel opduikt. Verder in het verhaal kijkt Peeters meermaals achterom, om er toch maar zeker van te zijn dat er ergens geen neushoorns is ontsnapt. Dat soort beelden hanteert Peeters vaker in het verhaal. Een meerwaarde voor het boek.

In de daaropvolgende jaren krijgt Peeters ook te maken met iets nieuws: het vaderschap. Cati’s zoontje erkent hem eerst niet, dan wel. Maar de auteur is vooral bezorgd over de gezondheid van het kereltje, dat al in zijn eerste jaar de blauwe pillen moest innemen. Ook daar tiert de angst, maar langzaamaan ebt het weg, worden ze beter geïnformeerd over de ziekte alsook de do’s en dont’s, en zal de liefde overwinnen. “Misschien is het wel makkelijker voor ons,” zei Peeters in een recent interview. “Dat is omdat we een gemeenschappelijke vijand hebben: het HIV-virus. Daarmee hebben we sneller leren relativeren over andere alledaagse dingen.

Blauwe pillen is geworden wat het moest worden: een modern liefdesverhaal, en gelukkig geen pessimistisch verhaal over een ziekte en een moeilijke liefde. Net het feit dat de auteur niet verdoezelt, doodeerlijk is over zijn emoties en bij momenten zijn filosofische gedachtegoed op een frisse manier verbeeldt, maakt dit een bijzonder knap en zelfs sympathiek boek. Het beschrijft de liefde hoe het werkelijk is, want elke liefdesrelatie krijgt wel te maken met angsten en het overwinnen van drempels.

In dat opzicht is het een universeel boek geworden dat je op verschillende lagen kunt lezen. Bijzonder mooi, al zijn de heersende ideeën en behandeling rond HIV en AIDS ondertussen danig veranderd en mocht de Nederlandse uitgever daar wel over berichten in een nawoord. Maar het blijft hoe dan ook een bijzonder geslaagd boek. In Zwitserland, waar het boek jaren geleden al uitkwam, is het ondertussen al aan zijn tiende druk toe. Een terecht succes.

door Geert De Weyer

“Blauwe pillen”. Frederik Peeters. Uitgeverij Sherpa, 190 pag.

bron: cobra.be

noot van de webredactie: in het Nederlandse hiv-circuit geeft men er tegenwoordig veelal de voorkeur aan hiv en aids niet meer met hoofdletters te schrijven.

13

05 2011

women only

Morgen, tijdens het symposium Life = Art van de HVN in Atropia, Driebergen-Zeist, begint om 13.30 uur de alleen voor hiv+vrouwen toegangkelijke workshop ‘de kunst van het vrouw zijn’ oftewel ‘the art of sexuality‘.

 http://bit.ly/c4EbMB

‘Is er plaats voor intimiteit en seks in het leven van hiv+vrouwen? Waar lopen we in de praktijk tegenaan en waar dromen we van?’

Ga met Mirjam en Hannah mee op avontuur langs seksuele wensen, verlangens en dilemma’s. Vind antwoord in jezelf of bij de andere deelnemers aan deze zinnenprikkelende workshop.

Let op: alleen toegangkelijk (en geschikt) voor hiv+vrouwen van alle leeftijden!

11

06 2010

HIV associated with poorer sexual function for women

Sexual function is poorer in HIV-positive women than in women who are HIV-negative, US investigators report in a study published in the online edition of the Journal of Acquired Immune Deficiency Syndromes.

For women with HIV, increasing age and a lower CD4 cell count were associated with lower sexual functioning. “Our analysis reveals that the burden of sexual problems is significantly higher among women with HIV infection compared with HIV-uninfected women”, write the investigators.

Thanks to antiretroviral therapy, many women with HIV can expect to live a long and healthy life. The majority of HIV-positive women remain sexually active after their diagnosis, and given the efficacy of antiretroviral therapy it is likely that a large proportion will remain so for several decades.

There has been little research into sexual function and satisfaction amongst women with HIV. Nevertheless, there are good reasons to believe that sexual problems occur more frequently in HIV-positive women than in those who are HIV-negative. Other chronic illnesses have been associated with reduced sexual satisfaction and functioning, as have the use of illicit drugs and alcohol. In addition, it is also possible that antiretroviral treatment may have a detrimental impact on sexual function. Investigators from the Women’s Interagency HIV Study (WIHS) therefore conducted a cross-sectional study including 1279 HIV-positive and 526 HIV-negative women that enquired about sexual function and satisfaction. The study was conducted between 2006 and 2007.

All the women completed an established questionnaire (Female Sexual Function Index) that was used to assess several areas of sexual satisfaction and function including arousal, desire, lubrication, orgasm and pain during intercourse. Higher scores (maximum, 36), were associated with better sexual function, and lower scores with poorer function. Information was also obtained on age, menopausal status, mental health history, co-morbidities, CD4 cell count, viral load, the use of antiretroviral therapy and HIV treatment side-effects to see if any of these factors had an independent association with sexual function. Overall, the women with HIV had significantly lower sexual satisfaction scores than did the HIV-negative women (mean, 13.8 vs 18, p < 0.001).

Amongst both HIV-positive and HIV-negative women, higher sexual satisfaction scores were seen in women who were younger and who were married or living with a regular partner. Poorer scores were recorded for both HIV-positive and HIV-negative women who were menopausal, had diabetes, were depressed, or who were taking medication to treat seizures, high blood pressure, or heart disease. Amongst the women with HIV, lower sexual functioning scores were observed in those whose body mass index was in the underweight range. Statistical analysis that controlled for potentially confounding factors showed that HIV infection (p < 0.001), not being in a relationship (p < 0.001), being menopausal (p < 0.001), and depression (p < 0.001) were all significantly associated with a poorer sexual function score.

Next the investigators looked at the relationship between sexual functioning scores and reported sexual behaviour. This suggested that higher levels of sexual function were associated with a more active sex life, with women with higher reported levels of sexual function and satisfaction reporting greater numbers of sexual partners.

Finally, the researchers restricted their analysis to the HIV-positive women to see if any HIV-related factors were connected with sexual function. Their first statistical analysis showed that the presence of lipodystrophy (p = 0.003), and a lower CD4 cell count, below 500 cells/mm3 (p = 0.005), were both significantly associated with poorer sexual function scores. However, a subsequent model that included age as a variable showed that only CD4 cell count (p = 0.02) and increasing age were significant (p < 0.001). “Our study shows a clear link between HIV infection and sexual problems among women”, comment the investigators.

They believe that their research has implications for the routine care of women with HIV and suggest “there is a role for assessment of sexual problems in overall care of women with HIV infection, particularly those classified as having AIDS.”

Reference
Wilson TE et al. HIV infection and women’s sexual functioning. J Acquire Immune Defic Synr (online edition), 2010.

  door Michael Carter      

Bron: http://aidsmap.com/en/news/2050FBC9-86FC-4217-9B1B-B392EB0BC513.asp?type=preview

31

03 2010

van onze zuiderburen

door: Sensoa

 Nood aan vrouwvriendelijke preventie           8 maart 2010 (OPINIE) – De huidige hiv-preventieprogramma’s zijn niet afgestemd op vrouwen en meisjes. naar aanleiding van de honderdste Internationale Vrouwendag vraagt Sensoa, het Vlaams service- en expertisecentrum voor seksuele gezondheid en hiv, meer aandacht voor vrouwvriendelijke preventiemiddelen in de strijd tegen aids.  Beeld: campagne rond hiv-preventie in Hanoi, Vietnam.

tekst: Wim Van de Voorde/copyright beeld: Bart Vanacker

Wereldwijd is aids de belangrijkste ziekte en doodsoorzaak voor vrouwen van vruchtbare leeftijd. Om de dramatische vervrouwelijking van hiv/aids terug te dringen startte UNAIDS vorige week een grootschalige campagne waarvan de zangeres Annie Lennox het boegbeeld is.

Volgens UNAIDS-directeur Michel Sidibé is het gros van de huidige hiv-preventieprogramma’s niet afgestemd op vrouwen en meisjes, terwijl hiv-infectie onder vrouwen het afgelopen decennium de hoogte in ging. In Sub-Saharaans Afrika bijvoorbeeld is 61% van de seropositieve volwassenen en driekwart van de seropositieve jongeren een vrouw.

Vrouwencondoom en microbiciden De vervrouwelijking van hiv/aids brengt de vraag naar vrouwvriendelijke preventiemiddelen zoals het vrouwencondoom en microbiciden op de voorgrond. Microbiciden zijn virusdodende stoffen die, verwerkt in een gel of ring, in de vagina kunnen worden ingebracht. Een vrouw kan zich op die manier beschermen tegen hiv en is niet afhankelijk van de instemming van de man om een condoom te dragen.

Microbiciden zijn nog niet verkrijgbaar op de markt. Verschillende organisaties zoals de International Partnership for Microbicides voeren onderzoek naar toegankelijke en effectieve microbiciden. Een vrouwvriendelijke preventiemiddel dat wel beschikbaar is, is het vrouwencondoom.

Onbekend regenjasje Bij het vrouwencondoom past het spreekwoord ‘onbekend maakt onbemind’. Over het preventiemiddel doen heel wat vooroordelen en negatieve berichten de ronde. Hoewel sommige opmerkingen niet uit de lucht zijn gegrepen, wegen de nadelen niet op tegen de voordelen.

De belangrijkste troef van het vrouwencondoom is dat vrouwen het zelf kunnen toepassen en niet afhankelijk zijn van de instemming van hun partner. Het vrouwencondoom is het enige middel dat vrouwen zelf de mogelijkheid geeft zich te beschermen tegen ongewenste zwangerschappen, hiv en soa. Doordat de vrouw zichzelf kan beschermen voelt zij zich vaak veiliger en meer ontspannen. Kortom, dit kleine ‘regenjasje’ kan bijdragen tot de seksuele gezondheid en empowerment van vrouwen.

Henry Ford Ondanks de voordelen van het product werden in 2005 slechts 12 miljoen vrouwencondooms in het Zuiden verspreid tegenover 6 tot 9 miljard mannencondooms. Dit doet de vraag rijzen of er voldoende vraag is naar het vrouwencondoom.

Ilze Smit van het World Population Foundation, een Nederlandse ngo die onder meer rond hiv-preventie werkt, maakt hierbij de volgende bedenking: ‘Aan het begin van de 20ste eeuw konden enkel de rijken zich een auto veroorloven. Toen introduceerde de Amerikaanse autofabrikant Henry Ford de lopende band waardoor de productiekosten aanzienlijk daalden. Na verloop van tijd kon vrijwel elke Amerikaan zich een auto veroorloven. Een vergelijkbare evolutie kan zich voordoen met het vrouwencondoom. Als internationale donoren bereid zijn om voldoende middelen te investeren in onderzoek en ontwikkeling die leiden naar lagere productiekosten, kan de prijshandicap overwonnen worden en de vraag naar het vrouwencondoom worden gestimuleerd.’

De afgelopen tien jaar werd minder dan 4 miljoen euro aan de ontwikkeling van een nieuw vrouwencondoom besteed terwijl in 2006 alleen al 640 miljoen werd gespendeerd aan andere hiv-preventietechnologieën. Hierdoor blijft de prijs ten opzichte van mannencondooms erg hoog. Volgens Oxfam International zou een investering van 20 miljoen dollar al voldoende zijn om goedkopere condooms op de markt te brengen.

Geen allesomvattend preventiemiddel Zijn microbiciden en het vrouwencondoom dan het antwoord op de vervrouwelijking van hiv/aids? ‘Er bestaat geen allesomvattend hiv-preventiemiddel of een zogenaamde ‘silver bullet'”, zegt Peter Piot, voormalige UNAIDS-directeur, in het Britse tijdschrift The Lancet.

‘Als we één les geleerd hebben in de afgelopen 27 jaar, is het dat een doeltreffende hiv-preventie afhangt van een juiste mix aan interventies, die er in slagen ingang te doen vinden en aangepast zijn aan de context’. In die ideale mix moet volgens Sensoa alvast meer aandacht gaan naar vrouwvriendelijke preventiemiddelen zoals microbiciden en het vrouwencondoom.

(bron: www.mo.be)

videofragment Annie Lennox: http://www.youtube.com/watch?v=gk8QdoiEKUc&NR=1

08

03 2010

Hoe vertel ik het die leuke man

door Marilou de Poorter

stoere vrouw 3Het afgelopen jaar heb ik wat geëxperimenteerd met het aangaan van nieuwe contacten. Voor alle duidelijkheid: ik heb het over contacten met mannen. Seksrelaties, om het maar eens ongepolijst te benoemen. Met vrouwen heb ik leuke contacten genoeg. Mannen daarentegen heb ik, uit lijfsbehoud, een tijd lang geheel uit mijn nabije omgeving verbannen. Maar na een nogal beklemmend huwelijk had ik het hard nodig gehad me weer een beetje mens en bovenal: weer honderd procent vrouw te kunnen voelen. Dus kocht ik jurkjes en luchtjes. Ging naar cafés en schreef me in op gratis dating-sites. Had ik het enorm naar mijn zin. En dat wierp onontkoombaar zijn vruchten af.

Alles wat je voor het eerst doet, is volgens mij per definitie spannend. Ergens afspreken met iemand die je alleen van een foto en wat digitale gedachtenuitwisselingen kent, gaat vaak gepaard met een instant dosis opwinding. Wat op zich die hele date al positief kan kleuren. En ook al blijkt het in de praktijk toch niet net zo geweldig te klikken als via de mail, je hebt er wel mooi een leuke dag aan overgehouden. En bent in één moeite door een stapje wijzer geworden. Als het goed is. In mijn geval betekende dit, dat ik het na die ene keer voor gezien hield. Rafaël was niet onaardig geweest, maar ik had er geen vertrouwen in gehad dat dit voor mij nou de juiste weg was. Over hiv heb ik met Rafaël nooit gesproken Niet over de mail, en niet in real life. Maar ik vermoed dat hij me allang en breed gegoogled had voor we ergens koffie zijn gaan drinken. Wat in mijn ogen zoveel wil zeggen als: hij stond er niet afwijzend tegenover dat ik met hiv leef. Mogelijk was hij ongezond nieuwsgierig, maar hij wees me vanwege mijn hiv in ieder geval niet af.Na Rafaël kwam Sam in the picture. Sam had zo’n beetje alles wat ik aantrekkelijk vind aan een man. Bij de eerste ontmoeting had ik jammer genoeg nogal haast gehad om op tijd bij een hiv-overleg te kunnen aanschuiven. En in de periode vóór het – toch – van een tweede keer kwam, was ik inmiddels tot de conclusie gekomen dat het helemaal niet praktisch is ‘iets’ met iemand uit Amsterdam te beginnen terwijl ik zelf in Rotterdam woon. Voor heen en weer reizen heb ik de tijd en de energie gewoonweg niet. Dat aspect van mijn hiv-infectie maakte, dat ik nooit te weten ben gekomen hoe Sam erop gereageerd zou hebben als ik er met hem bij een kop koffie wél over begonnen was dat ik met hiv leef. Noch heb ik op hem kunnen oefenen hoe je zoiets nou het beste brengt. Op Wilbur ook niet trouwens. Maar dat kwam weer niet doordat ik me al een poos erg moe voelde en daarom bij voorbaat al afhaakte. Integendeel. Ik was juist in een opperbeste bui geweest, die avond dat hij in een Jordanees kroegje mijn aandacht trok. Wat mij betrof klikte het wel tussen ons. Wilbur’s humor stond me aan en zijn vrienden ook. Maar een hevige menstruatie is nou eenmaal niet bepaald handige wanneer je voor het eerst met iemand wilt liggen rollebollen.

Eindelijk kwam het er dan toch van. Ik had ruim voldoende condooms binnen handbereik en was niet ongesteld. Mick heb ik pas na een keer of wat onthuld dat ik er niet voor niets steeds op stond een condoom te gebruiken. Hij had er nonchalant zijn schouders over opgehaald. Meende dat het zo’n vaart niet zou lopen. Ik zag er toch gezond uit? En hij was beresterk. Dan konden we toch best zonder? De besneden Kader had me aanvankelijk niet eens willen geloven. Alsof ik uitgerekend dáár een grapje over zou maken. Stel je voor! Had ik die hele hiv maar niet gehad. Had ik het maar nooit van iemand opgelopen die zelf niet eens wist dat hij er mee rondliep.

Omdat Kader liever ‘zonder’ had gewild, legde ik hem uit dat we, ondanks mijn hiv, in navolging van een groep Zwitserse artsen, onder bepaalde voorwaarde het rubbertje best achterwege konden laten. Dat Zwitserse standpunt klonk mijn minnaar kennelijk véél geloofwaardiger in de oren dan mijn bewering hiv-positief te zijn. Want wanneer puntje bij paaltje kwam bleef het condoom – hoewel hij had aangekondigd liever met een beschermend jasje aan op safe te willen spelen – af en toe toch ongeopend op het nachtkastje liggen.overqualified

Met Kader ben ik inmiddels niet intiem meer, maar dat heeft niets met mijn hiv te maken. Kader wilde meer vastigheid, ik niet. Ik wil alleen trouw hoeven zijn aan mezelf.  Hij heeft zich na een incidentje met een gescheurd condoom in combinatie met een contactbloeding, voor de zekerheid trouwens nog wel laten testen. Zodoende weet ik nu in één moeite door dat  ik van hem geen nare soa’s heb kunnen oplopen. Want ik was toch weer zo dom geweest hem op zijn mooie bruine kijkers te geloven.

Tegenwoordig doe ik het alleen nog met Jack. Dat kan je soms zo hebben. Dat iemand al je interesse nog verder te willen kijken compleet weet uit te schakelen. Einde experiment. Maar die Jack houdt dus wel van een lolletje op zijn tijd. De morgen na onze ‘one’nightstand had ik dan ook best durven vragen of hij wel eens met iemand met hiv seks had gehad. De lieverd had oprecht gemeend van niet. Waarop ik hem grijnzend corrigeerde: “volgens mij wel hoor!” Mijn ontnuchterend eerlijke hiv-verklaring deed hem wel wat, maar hem afschrikken deed het in elk geval niet.

Wat nu mijn uiteindelijke conclusie is van dit overigens niet onplezierig verlopen experiment? Heel simpel: dat er is niet zoiets bestaat als ‘de juiste methode’ om die leuke man, of wie dan ook, over je hiv te vertellen. Dat het helemaal afhangt van de persoon die je voor je hebt en van de persoon die je zelf bent. Van het moment, van de situatie, en van hoe je toevallig in je vel zit. Van het seizoen, van de tijd van de maand. Van de tijd van de dag zelfs. Want niet iedereen schijnt in staat te zijn kort na het ontwaken al informatie in zich op te nemen of daarop te moeten reageren – heb ik moeten constateren.proost Neem deze onderzoeksresultaten dan ook nooit als leidraad voor jouw eigen keuzes. Maar laat je er hooguit door inspireren en vertrouw op jezelf. Wat je ook doet: doe het altijd met overtuiging. En verder zou ik zeggen: enjoy!

02

01 2010