Posts Tagged ‘kracht’

Ben je gelukkig?

door Alie

Ik zat in de auto, terug van een rondje blauwgeel warenhuis en tweedehands winkeltjes en mijn vader stelde me de vraag: Ben je gelukkig? Ik keek opzij, en eens achterin de auto naar de verzameling aankopen. Wat bedoel je met: ben je gelukkig -> werk, relatie, familie, financiën, gezondheid, vrienden, hobbys? Je kunt zoveel dingen daarmee bedoelen.

Mijn kinderen heb ik altijd geleerd dat je in de ochtend wakker wordt en dat je dan kunt kiezen. Je kunt kiezen direct op te staan, je kunt kiezen te blijven liggen. Je kunt kiezen te gaan werken, naar school te gaan, schoon maken, lezen, je kunt kiezen voor een dag helemaal niks doen en lekker bankhangen. Ben je blij met hoe het gisteren ging? Ga er vooral mee door. Ben je er niet blij mee? Kies dan wat je wel wilt. Of wat je niet wilt. Maak een lijstje met min en pluspunten. In mijn geval had ik twee punten waar ik in wilde veranderen, mijn werk en mijn financiën. En ik heb in december heel bewust de beslissing genomen, dat dit jaar het roer om moest en ik verder wilde kijken voor ander werk en meer inkomen. Een zoektocht van een half jaar volgde, je kunt niet zomaar je baan opzeggen als je wel elke maand huur moet betalen.

Nu werk ik alweer een dikke maand voor mijn nieuwe werkgever. En het is wennen. Uitslapen als je middagdienst hebt en elke dag een stukje snelweg heen en terug. Ik kwam voorheen alleen op de snelweg als ik bij mijn dochter op bezoek ging. In september ben ik begonnen in Kampen. Fulltime, twee ploegendiensten. Heel ander werk en ook een heel ander inkomen. Geen waterbak meer, geen koelcel, geen zware kratten en geen weken in de maand over als mijn salaris op is.

Voor mijn fysieke gezondheid en voor mijn bankrekening is dit een heel goede stap geweest. Zeker ook de manier waarop ik de keuze heb gemaak. Ik heb de min- en pluspunten van mijn werk naast elkaar gelegd. En ik zag toen dat de minpunten zwaarder gingen wegen dan de pluspunten. Ook met het idee dat ik nog een aantal  jaar (ongeveer 30! ) door moet voor mijn pensioen.

In mijn hoofd werkt het net zo. Ik kan een hele poos mezelf blijven inzetten voor iets, waar ik eigenlijk helemaal niet meer zo gelukkig mee ben. Bijvoorbeeld omdat ik een contract heb, omdat ik huur moet betalen, omdat ik het werk leuk vind, omdat ik vind dat ik niet zomaar mag opgeven, of omdat je nog steeds de minpunten niet groot genoeg vindt. Maar nu ik eenmaal die stap wel genomen heb, voel ik me steeds zekerder en sterker.

Een nieuwe start, een fris begin.
Ben je gelukkig? Ja, zeker!

12

10 2018

Het valt niet allemaal mee. Maar het valt ook niet allemaal tegen!

door Alie

Het is 2018, en ik zat vanmiddag te denken dat het wel een jaar van jubilea is. Dit jaar 5 jaar na mijn diagnose. Maar ook 10 jaar na 2008.
Ik ben op zich een open boek over alles wat ik doe en wat in mijn leven speelt. Maar 2008 was een jaar dat alles in mijn leven stukje bij beetje kapot ging. En misschien is het wel eens goed om te vertellen dat bij mij ook niet alles even makkelijk en vanzelf gaat.

2008. Hoeveel gesprekken ik elke week ook had (jeugdzorg, psychiaters, leraren, juffen, mentors, reclassering, I.O.G-gezinshulp, artsen en wat al niet meer), het bleef moeilijk grip te krijgen op de problemen die speelden met beide kinderen. Zoveel gesprekken, zoveel afspraken, zoveel instanties en nog meer rapporten. Het werd een jaar dat moeilijker werd naarmate het vorderde.
En dan ook nog hard werken om je (fulltime) werk zo goed mogelijk te doen, want: wat in mijn privéleven speelt, daar hoeven collega’s geen last van te krijgen. Niet gek dus dat men volslagen verrast was toen ik tranen met tuiten huilde op het moment dat een van hen op een gegeven moment uit balorigheid zei: “zo, een tienerdochter, daar zul je je handen aan vol hebben.”
Nadat de opties één voor één opraakten – anders kan ik het echt niet zeggen – heb ik in 2009 een aantal keuzes moeten maken die het leven van mij, mijn dochter en mijn zoon radicaal veranderd hebben. Ik heb in januari binnen een week 2 enorm ingrijpende beslissingen moeten nemen, alles veranderend voor beide kinderen, maar zoals het in 2008 met hen ging, kon het echt niet langer doorgaan. Soms moet je achteruit stappen om naar voren te kunnen.

10 jaar is verstreken, mijn meisje is niks gegroeid, maar ze is wel volwassen geworden. Nu ze zelf mama is begrijpt ze eindelijk mijn keuzes van toen. Mijn knappe kerel is een beer van een vent geworden, ook volwassen ondertussen en ik geniet van alle stunts, filmpjes en verhalen.

Ik ben ongelooflijk trots op hoe ze hun leven nu oppakken, en ik geniet enorm als we bij elkaar zijn. We komen er wel. Het viel allemaal niet mee, maar hé, het valt ook niet allemaal tegen!

08

06 2018

De kracht van ontmoeting – Vrouwenmiddag in het ziekenhuis

Anoniem

Gisteren mijn eerste meeting met andere zusters gehad op een vrouwenmiddag in het behandelcentrum in Enschede.

Ik kan wel zeggen dat mijn houding tegenover de ziekte maar ook tegenover mezelf is veranderd en zeker in positieve zin! Dus ik ben echt positief over deze ontmoeting.

Ook direct vanochtend toen een vriendin haar fiets bij mij kwam ophalen heb ik het haar verteld. En dat zonder om de hete brij heen te draaien… gewoon met de deur in huis gevallen. Haar antwoord was… “oh oké… “

En dat was het! Bedankt zusters!

Na de meeting van gisteren nog gezellig koffie wezen drinken met mijn nieuwe zuster die ik daar ontmoet had.

LOVE YOU ALL, SISTERS.

05

04 2017

12 jaar geleden, de dag van de uitslag

door Gloria

Vandaag is mijn “doodvonnis” dag
Tijd gaat snel
Maar ik herinner me deze dag
De dag van de uitslag aids
Dat voelde als een doodvonnis toen

Ik ben gered
Ik ben een wonderkind
Ik ben een lichtstraal
Ik ben kostbaar
Ik ben uniek
Een parel – nee, een diamant!
Een wonder

12 jaar geleden stortte mijn wereld in
Zoeken naar waar het vandaan kwam had geen zin
Een wonder is het:  ik ben gered
Van aids toen naar hiv positief nu
Door goede behandeling
Elke dag kleur ik mijn leven

Ik kies om te leven
Ik heb duizenden redenen
Om te leven
Om te dansen
Om te lachen
Om plezier te hebben
Genieten van alles

Had ik geen hiv test gedaan
Had ik de duizenden redenen niet
Nee, dan lag ik in mijn graf
Ik ben gered

Ik ben een wonder kind
Ik leef
Ik leer
Ik dans
Ik lach
Ik kleur mijn leven positief .

Vandaar mijn Stichting Het Rode Lint
Om mijn verhaal met jullie te delen
Om taboes te doorbreken
Om voorlichting te geven
Om jou te ondersteunen
Om mensen een push te geven om een hiv test te doen

Dank voor de steun
Dank voor wie je bent
Ik ben Gloria Summerville
Ik ben hiv positief, maar ik ben hiv niet
12 jaar geleden leek het mijn doodsvonnis
Maar nee! 12 jaren positief leven liggen achter mij
Ook ik ben het leven waard
Een positief leven als een wonderkind .
Omringd door liefde!
Dank voor wie je in mijn leven bent

05

02 2017

Samen staan we sterk

door Kim

eye-277159_640De prachtige vrouwen die mee waren in het vrouwenweekend hebben mij doen nadenken over hun situatie en mijn eigen situatie. We zijn stuk voor stuk individuen met verschillende achtergronden, maar we delen 1 ding en dat creërt een band en begrip. Ik heb het gevoel dat ik niet meer alleen sta,  maar beland ben in een warme familie.

Naarmate het weekend vorderde kwam iedereen los en hebben we ons allemaal bloot gegeven. Wat een saamhorigheid en steun voor elkaar. De workshops die we hebben gevolgd liepen uiteen van yoga, lichamelijke klachten en bijwerkingen van onze medicatie en leren je leven in balans te houden.

Het leven in balans houden lijkt voor veel vrouwen bijna onmogelijk na alles wat zij hebben meegemaakt. Letterlijk de dood in de ogen gekeken en nog steeds volop positiviteit. Wat een groep met POWERRRR die een missie hebben namelijk: AIDS 2018!!!!!!

Hoe groter onze vrouwengroep, hoe sterker we staan met elkaar!

14

11 2016

Vrouwkracht – en nu verder

door Catherine

Dear Ladies!

Fantastisch dat jullie de moeite hebben genomen om uit alle hoeken van Nederland naar het weekend te komen. Ik weet van sommigen van jullie dat dit veel moed en energie vraagt. Wees trots op jezelf! Het was een onvergetelijk weekend! Leerzaam, warm, sympathiek, krachtig.

Graag zou ik een aantal mensen willen bedanken, die onze bijeenkomst mogelijk hebben gemaakt: allereerst natuurlijk de hiv vereniging, die het financieel mogelijk maakte dit weekend te organiseren. De vereniging is de laatste tijd bezig om meer aandacht te geven aan de invloed van hiv op de levens van vrouwen. Daarnaast wil de vereniging de saamhorigheid onder vrouwen aanmoedigen door ons op een optimistische/positieve manier te ondersteunen. Het imago van de hiv vereniging als een club, die vooral oog heeft voor de belangen van homomannen met hiv zal hiermee hopelijk veranderen.

Graag wil ik in het bijzonder de vier vrouwen die dit weekend samen hebben georganiseerd bedanken voor hun betrokkenheid en energie. En natuurlijk Reina, die de drijvende kracht is achter dit initiatief. Wij waarderen je inzet en enthousiasme! Je staat altijd klaar voor ons!

Structurele gezondheidsbevordering staat hoog in het vaandel bij de hiv vereniging. Punt 2 en 3 uit de beleidsnota van de vereniging zijn vooral erg belangrijk geweest voor dit weekend.

Punt 2 gaat erover dat “zelfhulp het fundament vormt voor gezondheidsbevordering”; individuen nemen het eigen lot in handen en opereren via het zogenaamde grassroots activisme. Grassroots activisme is het concept waarbij deelnemers de ruimte en gereedschappen krijgen om vanuit de basis te werken. Mensen met hiv voelen zelf goed aan wat ze nodig hebben, en kunnen –vaak beter dan beleidsmakers- hun eigen beslissingen nemen. Projecten en bijeenkomsten worden zodoende aan de basis bedacht en uitgevoerd. In dit geval door de leden van de vereniging zelf, dit geldt zowel voor mannen als  vrouwen.

Punt 3: Emancipatie is essentieel voor gezondheidsbevordering/preventie van groepen en individuen.

Dit is misschien wel het belangrijkste punt uit de beleidsnota. Het sluit erg aan op het grassroots standpunt van hiervoor.

Als zelfhulp in groepen goed is, is het ook belangrijk dat de groep van mensen met vergelijkbare kenmerken, bij ons: (wij zijn vrouwen, we leven met hiv) een sterke groep is. Dat kan alleen als die groep individuen zelfbewust kan optreden en zelfbewust in de samenleving staat. Als die groep zichzelf serieus neemt, en anderen beweegt/overtuigt om haar serieus te nemen.

Het idee van deze bijeenkomst is dat we met elkaar als vrouw solidair en empowered naar de Aids conferentie van 2018 in Amsterdam toewerken. Het weekend zat vol met workshops en lessen.
De workshop over kracht en stigma was erg bijzonder. Wij hebben er geleerd onszelf te respecteren en voor jezelf op te komen. Kracht te vinden in het diepste van ons, solidair te zijn als groep en niet uit het oog te verliezen jezelf lief te hebben.

De workshop Balans was ook bijzonder leerzaam. Deze ging over weerbaarheid en assertiviteit. Praktische tips om niet in de schrik van een vervelend moment jezelf kwijt te raken, maar op adem komen en rustig uitspreken wat je op je hart hebt en met beide benen op de grond blijven staan.

Meiden, ik zou zeggen: tot de volgende bijeenkomst!

Catherine

11

11 2016

VROUWKRACHT – geluiden over het weekend 3

door Superwoman C.

woman-1207659_640Zoveel verschillende vrouwen. Sterk, door hun kracht vanbinnen. Kracht om met hiv te leven en het virus slapend te houden. Ook ik.

We verblijven in een chique locatie in een prachtige, bosrijke omgeving ergens in Nederland. De eerste avond is iedereen nerveus, maar tegelijkertijd ook opgetogen om samen te zijn. Met allemaal zussen die een ding gemeen hebben: hiv.

Gesprekken hebben wij met elkaar, hoe te dealen met hiv, het omgaan met je omgeving.
De confrontatie dat ik wel degelijk hiv heb, en al bijna vijfentwintig jaar. En ja, ik heb het dit weekend opnieuw omarmd en aanvaard dat ik hiv heb. Bewust gevoeld dat ik al lang een aandoening onder de leden heb. Maar ook zie en voel ik wat een kracht en doorzettingsvermogen ik in me heb om ermee te leven.

Stigma tegengaan. Voor jezelf leren opkomen. Daar hebben we ook mee geoefend, met zeer professionele leermeesters. Eh nee, dames.

Na ontmoetingen, luisteren, knuffels, een lach en een traan, hebben we stappen gezet om sterker te worden. Nog sterker dan wij al waren. Yoga en dansen zijn ook krachtige hulpmiddelen. Bij mij kwamen er toen tranen. Emoties die ik heb verdrongen kwamen omhoog vanuit mijn ziel.

We hebben ook veel gelachen, elkaar door en door geknuffeld en complimenten gegeven en gekregen. Zoveel complimenten heb ik zelf ook gekregen! Sterk, Sterk en sterk, daar komt het op neer. En dat ben ik ook, besef ik door dit mooie weekend met mijn lieve zussen.

Ontspanning is er ook.  Heerlijk zwemmen met elkaar. En de allermooiste herinnering is toch de saamhorigheid in de sauna. Ik ben daar met zeven andere vrouwen en we zingen! Eerst een zelf verzonnen lied van mij, aangevuld door de anderen.  En daarna, met kracht en liefde, heel veel bekende liedjes gezongen samen. Voor alles is een eerste keer. Ik had nog nooit gezongen in een sauna. Ik voelde me sterk en moedig!

Het afscheid is erg moeilijk en heftig voor mij. Het heeft mij goed gedaan om een te zijn met deze bijzondere vrouwen. En al mijn zussen zijn zo vol met kracht en doorzettingsvermogen. Herkenning en ondersteuning, troost en blijdschap, wat een geluk dat wij elkaar hebben.

Dit is Vrouwkracht!  Ik voel me Superwoman

10

11 2016