Posts Tagged ‘poëzie’

12 jaar geleden, de dag van de uitslag

door Gloria

Vandaag is mijn “doodvonnis” dag
Tijd gaat snel
Maar ik herinner me deze dag
De dag van de uitslag aids
Dat voelde als een doodvonnis toen

Ik ben gered
Ik ben een wonderkind
Ik ben een lichtstraal
Ik ben kostbaar
Ik ben uniek
Een parel – nee, een diamant!
Een wonder

12 jaar geleden stortte mijn wereld in
Zoeken naar waar het vandaan kwam had geen zin
Een wonder is het:  ik ben gered
Van aids toen naar hiv positief nu
Door goede behandeling
Elke dag kleur ik mijn leven

Ik kies om te leven
Ik heb duizenden redenen
Om te leven
Om te dansen
Om te lachen
Om plezier te hebben
Genieten van alles

Had ik geen hiv test gedaan
Had ik de duizenden redenen niet
Nee, dan lag ik in mijn graf
Ik ben gered

Ik ben een wonder kind
Ik leef
Ik leer
Ik dans
Ik lach
Ik kleur mijn leven positief .

Vandaar mijn Stichting Het Rode Lint
Om mijn verhaal met jullie te delen
Om taboes te doorbreken
Om voorlichting te geven
Om jou te ondersteunen
Om mensen een push te geven om een hiv test te doen

Dank voor de steun
Dank voor wie je bent
Ik ben Gloria Summerville
Ik ben hiv positief, maar ik ben hiv niet
12 jaar geleden leek het mijn doodsvonnis
Maar nee! 12 jaren positief leven liggen achter mij
Ook ik ben het leven waard
Een positief leven als een wonderkind .
Omringd door liefde!
Dank voor wie je in mijn leven bent

05

02 2017

VROUWKRACHT

door Anka

roses-1808666_640Vrouwen die hun verhalen met elkaar delen.
Vrouwen die elkaar helpen te helen.
We helpen elkaars verdriet te sussen.
We vormen een nieuwe familie van zussen.
Zussen door een virus met elkaar verbonden,
Ondanks verschillende achtergronden elkaar gevonden.
Na een avond met emoties die ons raken,
’s Ochtend yoga om het hoofd weer leeg te maken.
We praten over medicijnen, bijwerkingen en onze gezondheid.
Gezamenlijk aan tafel eten we een heerlijke maaltijd.
Met elkaar oefenen we in weerbaar zijn.
In de sauna zingen we en maken we gein.
Na het diner is het tijd om op muziek te chillen,
Op zijn Afrikaans dansen en schudden met die billen.
Na een avond plezier en een nachtje dromen,
Is alweer de laatste dag aangekomen.
We praten over het houden van evenwicht
En, hoe tonen wij vrouwen op AIDS 2018 ons gezicht?
Blij, verdrietig, sterker, moe, maar ook voldaan,
Nemen we afscheid en gaan we weer op huis aan.
Ik alweer uit naar de keer dat ik ze weer zie,
Deze zussen van mijn andere familie.

16

11 2016

Een gebeurtenis

door Reina

Niet van mijzelf, maar Antony Oomen beschrijft zo mooi het gevoel van vandaag – een jaar na de MH17 crash.

Een gebeurtenis

Als ik aan de zomer denk, zie ik weer het weidse land
Ik voel de stekende zon terwijl ik over landerijen tuur
Ik ken het koele water van de beek, de glooiende velden
De kar met paarden op het rulle bospad
Het zand, de wind, de zonnebloemen en het hooi

Ik weet hoe het daar ruikt en hoe de stilte klinkt
Het ruisen van een briesje in de bomen
Het deinende koren, in de verte een kerkklok
Een ronkende tractor misschien, een vliegtuig
Een zacht zoemen en geritsel in de struiken

De leeuwerik zingt er onzichtbaar hoog
Maar verder gebeurt hier niets
De paden kennen hier geen richting
Over wat plaatsvond dient men te zwijgen
Er is geen perspectief

Iemand heeft in dit landschap een traan gelaten
Geglimlacht, gefluisterd en geschreeuwd:
Deze gebeurtenis was ongepast
Zij heeft geen bestaansrecht
Dit is wat ik zei ze heeft geen ziel

Er ligt alleen nog een stukje papier
Een instapkaart, een vluchtnummer, een naam
Stoelnummer zoveel aan het raam
Hoe zwaar het gewicht van wat daar ligt
In de zomer, in het zonlicht

Je kunt het oprapen en verscheuren
Versnipperd voeren aan de wind of aan het water
Maar het ligt er en blijft liggen, het gaat nooit meer weg
Dit land is blijvend getekend
De stilte zal nooit meer onschuldig zijn

Antony Oomen
17.VII/2015
Amsterdam

17

07 2015

RET Aardig Onderweg Award

door Gloria

Mijn gedachtenGloria
Ik zit of ik lig.
Ik denk soms nog terug
Naar de tijd.
Welke tijd?
Tijden van pijn en verdriet.

Ik voel een koude rilling steeds.
Wat haat kan zaaien.
Ik kijk omhoog en voel een warme deken over mij heen ..
Het geeft mij rust.
Het troost mij.
Het geeft mij liefde.
En warmte.
Read the rest of this entry →

Tags: ,

25

06 2015

Gemis

door Sabine

Emoties en besef
Wat een week. Die rollercoaster blijft rondjes draaien, op en neer.
Niet qua drukte maar qua emoties en besef.

Eerst was er het symposium Positief Geluid, met een geweldige opkomst.
Samen met een mede-interviewer uit het project begeleidde ik de workshop ‘seks en daten’. Dat was een mooie ervaring: zoveel verschillende mensen, nationaliteiten, seksuele voorkeuren en karakters, die allemaal door hiv als vanzelf een ‘community’ vormen. Er wordt naar elkaar geluisterd, mensen ondersteunen elkaar en geven advies als daarom wordt gevraagd. Zo mooi om dit mee te maken, ik heb genoten. Ook Patrick vond het een bijzonder mooie ervaring.

En door
En toen kwam maandag het telefoontje van de makelaar: het is definitief, mijn eerste huis is verkocht. Het huis waar ik na een relatie van 11 jaar, alleen opnieuw ben begonnen aan een nieuw leven. Het is verkocht!
Dat besef…, de emoties die erbij los komen…Verdrietige én mooie herinneringen. En de plek waar ik zoveel sterker ben geworden.
Het is nu tijd om verder te gaan. Afsluiten en door. Met Patrick, ons kleintje en natuurljk onze trouwe viervoeters.

Officieel
Dinsdag, De Dag! Onze dag. Vanaf nu gaan we verder als officieel geregistreerde partners. Wat een mooie dag was het, samen met mijn ouders, zusje en schoonbroertje.
Een mooie toespraak door de ambtenaar van de burgerlijke stand en een gedicht van Toon Hermans, de stadsdichter van Sittard. En zo toepasselijk op onze relatie:

Als je echt van iemand houdtSabine en Patrick
Iemand alles toevertrouwt
Een die echt weet wie je bent
Ook je zwakke plekken kent
Die je bijstaat en vergeeft
Een die ‘naast’ en ‘in’ je leeft
Dan voel je pas wat leven is
En dat liefde geven is…

De emoties hadden de vrije loop. Mijn vader die in tranen uitbarstte tijdens het feliciteren en iedereen aanstak. Zijn tranen waren die van een trotse vader. “Mijn vechtertje” zei hij.

Daarna hebben we foto’s laten maken in het park. De zon straalde, net als wij. En toen allemaal samen brunchen en een toost uitgebracht op deze mooie dag, op de verkoop van mijn huis en natuurlijk, op de toekomst.

En toch
Alles wat we de afgelopen dagen hebben meegemaakt  was mooi. Maar toch voelen we ook een gemis. Twee heel belangrijke personen in ons leven zijn er niet bij: de moeder van Patrick en mijn eigen oma.
Ergens waren ze erbij, een klein fotootje van Patricks moeder in zijn borstzak en om mijn nek in een ketting met een hartjes-hangertje waar een beetje as van mijn oma in zit.
Wat hebben we veel meegemaakt, wat zijn we van ver gekomen – zowel Patrick als ik.

Mam en oma…, we tell you all about it when we see you again!

23

06 2015

5 februari 2005 was de dag een maand een jaar

door Gloria Summerville

Donder en Bliksem slagen …
Waar komt dit vandaan ?
Wie kan mij het antwoord geven dan degen zelf die mij dit hebben aangedaan ?
Een antwoord dat ik nooit en nimmer zal krijgen…

10 jaar jubileum ?
10 jaar redding ?
10 jaar krachtig en sterk ?
10 jaar verder met de waarheid ? Read the rest of this entry →

20

02 2015

Jouw leven met Hiv kan heel mooi zijn.

door Gloria Summerville

Hoe mooi ben ik?
Ik kijk in de spiegel ik zie me zelf.
Een pracht van een bloem.
Een kleur om van te leven.
Accepteren en van me zelf te houden.
Zo mooi ben ik dan.
Hiv maakt me niet wie ik ben.
Het leven met Hiv kan heel mooi zijn.
Daarom kijk elke dag in de spiegel !!
Zie elke dag een prachtige  bloeiende bloem.
Kleur  je leven.
Het leven duurt ook voor jou maar even!!
Wat kan het leven met Hiv mooi zijn!!

17

02 2015