Posts Tagged ‘vrouwen met hiv’

Laat deze kans niet aan je neus voorbij gaan!

Door Alie

Ik ben net begonnen met een stukje schrijven voor Posidivas – eerst een heel verhaal in mijn hoofd over de kinderen, de kleinkinderen. Daarna bedacht ik me weer: het moet over mijzelf gaan. Dus weg tekst, en een stuk over mijzelf geschreven, ik lees het terug. Wis het weer, en begin nog maar eens. Want eigenlijk wil ik jullie gewoon zien!

Volgende week zaterdag 9 september worden er een vrouwendag georganiseerd voor de regio zuid in Tilburg en op zaterdag 23 september voor de regio noord-oost in Zwolle. Bij deze wil ik iedereen nogmaals met klem uitnodigen om het servicepunt te mailen of te bellen en naar deze vrouwendagen te komen.

De hiv vereniging heeft een eigen plek in Amsterdam, maar juist omdat het voor mensen uit deze regio (ik woon zelf in het hoogste puntje Gelderland) best een trip is om daar heen te gaan, hebben we nu dagen speciaal in de regio, en dan juist gekozen voor plaatsen die makkelijk bereikbaar zijn met het OV. Het is niet zo dat er volgende maand weer zoiets georganiseerd wordt, dus laat het niet aan je neus voorbij gaan!

De bijeenkomsten kun je omschrijven als: een dagje eruit voor jezelf, quality-time en je kunt er kennismaken met nog meer vrouwen.

We gaan een leuke dag ervan maken met veel praten, veel lachen en vast af en toe een traan. Meld je vandaag nog aan bij servicepunt@hivnet.org

Je bent van harte welkom!

30

08 2017

Samen staan we sterk

door Kim

eye-277159_640De prachtige vrouwen die mee waren in het vrouwenweekend hebben mij doen nadenken over hun situatie en mijn eigen situatie. We zijn stuk voor stuk individuen met verschillende achtergronden, maar we delen 1 ding en dat creërt een band en begrip. Ik heb het gevoel dat ik niet meer alleen sta,  maar beland ben in een warme familie.

Naarmate het weekend vorderde kwam iedereen los en hebben we ons allemaal bloot gegeven. Wat een saamhorigheid en steun voor elkaar. De workshops die we hebben gevolgd liepen uiteen van yoga, lichamelijke klachten en bijwerkingen van onze medicatie en leren je leven in balans te houden.

Het leven in balans houden lijkt voor veel vrouwen bijna onmogelijk na alles wat zij hebben meegemaakt. Letterlijk de dood in de ogen gekeken en nog steeds volop positiviteit. Wat een groep met POWERRRR die een missie hebben namelijk: AIDS 2018!!!!!!

Hoe groter onze vrouwengroep, hoe sterker we staan met elkaar!

14

11 2016

Vrouwkracht – en nu verder

door Catherine

Dear Ladies!

Fantastisch dat jullie de moeite hebben genomen om uit alle hoeken van Nederland naar het weekend te komen. Ik weet van sommigen van jullie dat dit veel moed en energie vraagt. Wees trots op jezelf! Het was een onvergetelijk weekend! Leerzaam, warm, sympathiek, krachtig.

Graag zou ik een aantal mensen willen bedanken, die onze bijeenkomst mogelijk hebben gemaakt: allereerst natuurlijk de hiv vereniging, die het financieel mogelijk maakte dit weekend te organiseren. De vereniging is de laatste tijd bezig om meer aandacht te geven aan de invloed van hiv op de levens van vrouwen. Daarnaast wil de vereniging de saamhorigheid onder vrouwen aanmoedigen door ons op een optimistische/positieve manier te ondersteunen. Het imago van de hiv vereniging als een club, die vooral oog heeft voor de belangen van homomannen met hiv zal hiermee hopelijk veranderen.

Graag wil ik in het bijzonder de vier vrouwen die dit weekend samen hebben georganiseerd bedanken voor hun betrokkenheid en energie. En natuurlijk Reina, die de drijvende kracht is achter dit initiatief. Wij waarderen je inzet en enthousiasme! Je staat altijd klaar voor ons!

Structurele gezondheidsbevordering staat hoog in het vaandel bij de hiv vereniging. Punt 2 en 3 uit de beleidsnota van de vereniging zijn vooral erg belangrijk geweest voor dit weekend.

Punt 2 gaat erover dat “zelfhulp het fundament vormt voor gezondheidsbevordering”; individuen nemen het eigen lot in handen en opereren via het zogenaamde grassroots activisme. Grassroots activisme is het concept waarbij deelnemers de ruimte en gereedschappen krijgen om vanuit de basis te werken. Mensen met hiv voelen zelf goed aan wat ze nodig hebben, en kunnen –vaak beter dan beleidsmakers- hun eigen beslissingen nemen. Projecten en bijeenkomsten worden zodoende aan de basis bedacht en uitgevoerd. In dit geval door de leden van de vereniging zelf, dit geldt zowel voor mannen als  vrouwen.

Punt 3: Emancipatie is essentieel voor gezondheidsbevordering/preventie van groepen en individuen.

Dit is misschien wel het belangrijkste punt uit de beleidsnota. Het sluit erg aan op het grassroots standpunt van hiervoor.

Als zelfhulp in groepen goed is, is het ook belangrijk dat de groep van mensen met vergelijkbare kenmerken, bij ons: (wij zijn vrouwen, we leven met hiv) een sterke groep is. Dat kan alleen als die groep individuen zelfbewust kan optreden en zelfbewust in de samenleving staat. Als die groep zichzelf serieus neemt, en anderen beweegt/overtuigt om haar serieus te nemen.

Het idee van deze bijeenkomst is dat we met elkaar als vrouw solidair en empowered naar de Aids conferentie van 2018 in Amsterdam toewerken. Het weekend zat vol met workshops en lessen.
De workshop over kracht en stigma was erg bijzonder. Wij hebben er geleerd onszelf te respecteren en voor jezelf op te komen. Kracht te vinden in het diepste van ons, solidair te zijn als groep en niet uit het oog te verliezen jezelf lief te hebben.

De workshop Balans was ook bijzonder leerzaam. Deze ging over weerbaarheid en assertiviteit. Praktische tips om niet in de schrik van een vervelend moment jezelf kwijt te raken, maar op adem komen en rustig uitspreken wat je op je hart hebt en met beide benen op de grond blijven staan.

Meiden, ik zou zeggen: tot de volgende bijeenkomst!

Catherine

11

11 2016

VROUWKRACHT – geluiden van het weekend 4

door Mw. E. te H.

different-nationalities-1743391_640Waar begin je als je zoveel indrukken hebt opgedaan in een tweetal dagen? Laat ik beginnen bij het begin.
Vrijdag 4 november tot zondagmiddag 6 november zouden we na een aantal maanden voorbereiding, een heel weekend doorbrengen met een grote groep hiv-positieve vrouwen. We noemen dit weekend Vrouwkracht – dit woord omvat ALLES wat wij zijn. Een aantal vrouwen had ook hun kind(eren)meegebracht. De kinderen zijn net als de vrouwen, maatjes van elkaar geworden, ook voor het leven na dit weekend.

Veel van de vrouwen ken ik alleen maar van onze eigen besloten groep ”Ladies Loving Life” op Facebook. In het echt heb ik een aantal van deze vrouwen een paar keer ontmoet tijdens bijeenkomsten van de LLL. Dit was echter anders: een heel weekend in een prachtig hotel in een nog mooiere omgeving. We sliepen bij elkaar in tweepersoonskamers en aten samen in de ochtend, middag en avond. We hadden drie lange tafels tot onze beschikking zodat je tijdens de maaltijd elke keer naast iemand anders kon zitten en elkaar beetje bij beetje beter leerde kennen.

De eerste avond was het vertelden we ons eigen verhaal.  Wat een indrukwekkende en bizarre verhalen hebben deze vrouwen stuk voor stuk meegemaakt. Wat een verdriet en voor sommigen een lijdensweg. Lijdensweg in de meest letterlijke zin van het woord. Vrouwen die jarenlang ziek zijn geweest en steeds zieker werden. Niemand in de ziekenhuizen die op het idee kwam een hiv-test te doen. Onbegrijpelijk dat dit nu nog steeds kan gebeuren. Vrouwen die de dood in de ogen zagen en waar nog net op tijd iemand op het lumineuze idee kwam om een test te doen. We huilden met elkaar en vonden troost bij elkaar door deze ervaringen te delen.

We volgden verschillende soorten workshops, zoals yoga om te leren ontspannen. Oefeningen die je thuis ook kunt doen. Een workshop met alle lichamelijke klachten die we ondervinden door onze aandoening. Een workshop hoe je je leven in balans leert houden. Letterlijk stevig in je schoenen staan. Het “over de streep” gaan bij uitspraken die ons werden voorgelegd. Een A4-tje op je rug geplakt en door de zaal lopen en bij je sisters een tekst of woord op het A4-tje schrijven wat bij die persoon paste. Tenslotte dit voor de groep voorlezen en letterlijk voelen dat deze groep vrouwen van elkaar houdt zoals echte SISTERS doen! Zaterdagavond dansen als afsluiting van de dag en de nodige ontspanning.

Zoveel indrukken en emoties opgedaan dit weekend, maar met een duidelijke missie op weg naar AIDS2018 in Amsterdam. De missie om zichtbaar te maken dat wij als vrouwen met hiv andere klachten hebben dan mannen met hiv; dat vrouwen die bij een huisarts of in het ziekenhuis komen met lichamelijke klachten veel eerder op hiv getest moeten worden (iets dat bij homomannen vaak wel eerder gebeurt), waardoor veel leed voorkomen kan worden. Wij vrouwen willen echt onze stem als 1 laten klinken! VROUWKRACHT!!

10

11 2016

VROUWKRACHT – geluiden over het weekend 3

door Superwoman C.

woman-1207659_640Zoveel verschillende vrouwen. Sterk, door hun kracht vanbinnen. Kracht om met hiv te leven en het virus slapend te houden. Ook ik.

We verblijven in een chique locatie in een prachtige, bosrijke omgeving ergens in Nederland. De eerste avond is iedereen nerveus, maar tegelijkertijd ook opgetogen om samen te zijn. Met allemaal zussen die een ding gemeen hebben: hiv.

Gesprekken hebben wij met elkaar, hoe te dealen met hiv, het omgaan met je omgeving.
De confrontatie dat ik wel degelijk hiv heb, en al bijna vijfentwintig jaar. En ja, ik heb het dit weekend opnieuw omarmd en aanvaard dat ik hiv heb. Bewust gevoeld dat ik al lang een aandoening onder de leden heb. Maar ook zie en voel ik wat een kracht en doorzettingsvermogen ik in me heb om ermee te leven.

Stigma tegengaan. Voor jezelf leren opkomen. Daar hebben we ook mee geoefend, met zeer professionele leermeesters. Eh nee, dames.

Na ontmoetingen, luisteren, knuffels, een lach en een traan, hebben we stappen gezet om sterker te worden. Nog sterker dan wij al waren. Yoga en dansen zijn ook krachtige hulpmiddelen. Bij mij kwamen er toen tranen. Emoties die ik heb verdrongen kwamen omhoog vanuit mijn ziel.

We hebben ook veel gelachen, elkaar door en door geknuffeld en complimenten gegeven en gekregen. Zoveel complimenten heb ik zelf ook gekregen! Sterk, Sterk en sterk, daar komt het op neer. En dat ben ik ook, besef ik door dit mooie weekend met mijn lieve zussen.

Ontspanning is er ook.  Heerlijk zwemmen met elkaar. En de allermooiste herinnering is toch de saamhorigheid in de sauna. Ik ben daar met zeven andere vrouwen en we zingen! Eerst een zelf verzonnen lied van mij, aangevuld door de anderen.  En daarna, met kracht en liefde, heel veel bekende liedjes gezongen samen. Voor alles is een eerste keer. Ik had nog nooit gezongen in een sauna. Ik voelde me sterk en moedig!

Het afscheid is erg moeilijk en heftig voor mij. Het heeft mij goed gedaan om een te zijn met deze bijzondere vrouwen. En al mijn zussen zijn zo vol met kracht en doorzettingsvermogen. Herkenning en ondersteuning, troost en blijdschap, wat een geluk dat wij elkaar hebben.

Dit is Vrouwkracht!  Ik voel me Superwoman

10

11 2016

Hoog tijd voor een optimistisch vrouwengeluid

door Catharina

woman-36446_640Als ik de verhalen lees in kranten of op websites van mensen die proberen de gemeenschap van hiv patiënten aan te spreken, lijkt het wel of het enkel homomannen zijn die gedrevenheid tonen bij het ondersteunen van lotgenoten. Nu is het natuurlijk realiteit dat de grote meerderheid van mensen met hiv in Nederland homo is. Toch is het belangrijk dat men zich realiseert dat ook een flink aantal vrouw is. Zoals er binnen de homogemeenschap de meest uiteenlopende typen mannen de pech hebben gehad in aanraking te komen met het virus, zo bestaat er onder vrouwen ook flinke diversiteit. Hoewel we natuurlijk moeten accepteren dat onze achtergrond zo verschillend kan zijn, is het belangrijk dat we de verschillen opzij zetten en benadrukken wat ons bindt. Dat is onze gemeenschappelijke worsteling met het hardnekkige hiv virus, als vrouwen.

Ik stel voor dat we de onderlinge solidariteit van homo’s als voorbeeld nemen bij  de verbetering van de positie van de vrouwen met hiv. Deze verbondenheid toont hun vitaliteit en kracht, en de weigering hun levenslust te laten beteugelen.
 Reina Foppen van de Hiv Vereniging is een vrouw, die een zelfde strijdvaardigheid aan de dag legt. Zij verwoordt een optimistische levensgeluid voor de vrouwen die het virus dragen. Met haar aanstekelijke enthousiasme probeert zij vrouwen te emanciperen. Ze roept hen op niet bij de pakken neer te zitten en het leven optimistisch tegemoet te treden. Ik koester grote bewondering voor haar. Haar doel is een sterke vrouwen gemeenschap te creëren in de aanloop naar de conferentie ‘AIDS2018’ in Amsterdam.

Waarom is dit zo belangrijk? Net als de homomannen dienen vrouwen met hiv een stevig stemgeluid te laten horen om hun positie te verbeteren. Om de publieke opinie te beïnvloeden door bestaande misverstanden te bestrijden. Om aandacht te vragen voor de specifieke problemen en wensen van vrouwen. Is dat nog steeds nodig? Jazeker, dat is noodzakelijk. Het eenzijdige beeld dat het alleen maar homomannen zijn die hiv oplopen, is wijdverbreid. Echter, van de ongeveer twintigduizend hiv positieven die Nederland telt, zijn er grofweg drie en een half duizend vrouw. Dat is best een handvol, maar het blijft een minderheid. Ook heteromannen die hiv oplopen zijn niet gediend met het heersende beeld.
Om een stevig vrouwengeluid te laten horen op de conferentie in 2018, is het belangrijk om Grassroots activisme te bedrijven, vanuit de bescheiden, actieve vrouwengroep die al deel uitmaakt van de Hiv Vereniging. Grassroots activisme is het concept waarbij degenen die het aangaat de ruimte en gereedschappen krijgen om vanuit de basis te werken.

Mensen die leven met hiv voelen zelf goed aan wat ze nodig hebben. Zij zijn de echte experts en kunnen – veelal beter en eerder dan de beleidsmakers- hun eigen beslissingen nemen. Projecten en bijeenkomsten worden zo aan de basis bedacht en uitgevoerd. In dit geval door de leden van de vereniging zelf, dit geldt voor mannen en vrouwen. Het is natuurlijk belangrijk dat de hele groep mensen met hiv solidair is met elkaar en als een geheel naar buiten treedt. Dat is wat er bij de Hiv Vereniging al jaren wordt geprobeerd maar wat sinds het onderzoek Positief Geluid in 2014 en 2015 echt een nieuwe impuls heeft gekregen. De problemen die hiv geïnfecteerden tegenkomen in Nederland zijn tenslotte deels hetzelfde.

Echter, het blijkt dat vrouwen en mannen in de praktijk  problemen tegenkomen die sterk van elkaar verschillen. Vrouwen hebben in het dagelijks leven andere issues. Die betreffen wat betreft gezondheid bijvoorbeeld: vruchtbaarheid, zwangerschap en bevalling, maar ook de zorg voor hun ouders, voor kinderen, hun kwaliteit van leven in het algemeen, en hun seksuele leven in het bijzonder. Daarnaast verschilt de sociale omgeving van vrouwen met hiv aanzienlijk van die van bijvoorbeeld hiv positieve homo’s. De kans dat een vrouw iemand in haar directe omgeving ontmoet die ook hiv heeft, is vele malen kleiner dan voor iemand uit de homo gemeenschap. Vrouwen vormen een minderheid, die het ook verdiend gehoord te worden. Maar dan zullen zij elkaar op moeten zoeken. Belangenbehartiging en krachtenbundeling zijn daarbij sleutelwoorden.

Ook bij de voorlichting die overdracht van het virus probeert te voorkomen, is het belangrijk dat vrouwen zich aangesproken voelen. Zo is gebleken dat de hiv preventie een gunstiger resultaat heeft in Duitsland dan in Nederland. Waarom?
 De preventie in Nederland slaagt er minder goed in de aandacht te trekken van alle afzonderlijke doelgroepen. De scare tactics- belerend en te fatalistisch van toon en inhoud – die hier gehanteerd worden zijn minder effectief dan de voorlichting van onze oosterburen. Mensen hebben nu eenmaal de neiging  zich af te sluiten voor boodschappen die niet aan hen gericht lijken. Als het bestaan van specifieke ‘risicogroepen’ (bijvoorbeeld homo’s en prostituees) steevast wordt  benadrukt, veronderstellen veel vrouwen ten onrechte dat ze geen risico lopen of hebben gelopen. En hierdoor wordt tegelijkertijd het vooroordeel over mensen met hiv in stand gehouden. Het veranderen van de preventieboodschap naar een boodschap van zelfbewustzijn en eigen verantwoordelijk nemen, ongezien of je man of vrouw, homo of hetero bent zou al enorm bijdragen aan de acceptatie en emancipatie van mensen die leven met het virus.

Wat gaan we doen om te zorgen dat we er staan in de Rai in 2018? Om te beginnen stel ik voor dat we elkaar als vrouwen met hiv actief opzoeken. Maak het mogelijk!

See you soon!
Catharina

02

09 2016

Verslag van de Vrouwendag in Rotterdam

door Shanaya

Afgelopen zaterdag 7 november hadden we een gezellige, georganiseerde vrouwendag in Rotterdam. Voor mij was dit de eerste keer dat ik ook van de partij was. Het begon om half twaalf en ik geloof dat er wel 12 vrouwen waren gekomen. Reina had gekookt en lekker worteltaart gemaakt. Ik was wel een beetje nerveus voordat ik naar binnen ging, maar iedereen was zo vrolijk, aardig en open dat ik me daardoor ook wel snel op mijn gemak voelde. Nadat ik met iedereen kennis had gemaakt en we koffie hadden gedronken en gegeten hadden, konden we lekker creatief aan de slag; Gloria had een heel leuk idee en legde uit wat we gingen doen. De opdracht was om te schilderen wat h20151107_152807-1iv met jou doet in je leven, of wat het voor je betekent, en dan als symbool er iets over schilderen. Na afloop kon iedereen er dan wat over vertellen en als je wilde het schilderijtje geven aan een van de andere vrouwen.

Emoties
Tijdens het schilderen was de sfeer ook zo leuk en ontspannen. Iedereen was lekker creatief bezig. Toen we klaar waren en om de beurt er iets over mochten vertellen kwamen er veel emoties los. Heel bijzonder om dit te hebben mogen ervaren. Ieder haar eigen verhaal over waarin hiv centraal staat in ons leven. Ik durf zelf bijna nooit open over m’n hiv status te praten en vind het heel leerzaam en moedig ook, om te zien hoe we dat hier wel kunnen en om te zien hoe andere vrouwen daar mee om gaan en hoe zij er in staan.

Opluchting
posidivas schilderijIk vond het heel leuk, ik heb ervan genoten om samen zo gezellig en bijna therapeutisch met dat creatief schilderen bezig te zijn. We hebben daar allemaal 1 ding hetzelfde en met elkaar gemeen. Je voelt dan echt dat je je daar dus absoluut niet voor hoeft te schamen, (of geheimzinnig over hoeft te doen). Het voelde ook echt als een opluchting, nadat iedereen wat had gezegd. Ik ben zo blij dat we dit met elkaar hebben kunnen delen.

Terrasje pakken
En als afsluiting van onze gezellige dag zijn we nog even met zijn allen naar de Markthal gelopen en hebben we daar gezellig een terrasje gepakt. Ik vond het een super geslaagde dag. We hebben ook nog veel telefoonnummers uitgewisseld en houden hopelijk contact.

Vaker doen
Ik zeg vaker doen! Daarom hoop ik ook dat we dit ook veel vaker zullen doen.
Alle dames nog bedankt voor de gezellige dag!

11

11 2015