POSITIEVE VROUWEN

From Friday, 22nd October to Monday, 25th October the HVN (Hiv Vereniging Nederland — Dutch HIV Association) is organising a weekend for women with HIV.

During this weekend you can get to know other women with HIV, share experience and knowledge, have in-depth discussions or just simply take it easy! This all takes place in a beautiful and safe environment — and children are welcome too. The weekend will be held at Kempervennen (a park near Eindhoven, click here for more information.)

At this moment you can register for the waiting list only! Women who have never before participated in a weekend for people with HIV or those who have just found out about their HIV-infection, are given priority. (In the event that more people apply than can be accommodated, next year’s weekend will be organised for a larger group!)

Children up to age 12 can participate, but not more than 3 children per mother. At this time, possible partners, buddies and pets are not allowed. 

We will welcome you on Friday from 2:30 PM. The programme concludes after lunch on Sunday afternoon. Although there are plenty of other activities in the park, we expect you to, on the whole, follow our programme.

The programme includes activities such as: painting, discussion about sexuality and relationships (or other topics you might want to discuss) and swimming. There will be a separate programme for children. We will provide child-care during the joint activities. You are expected to take care of your children outside of these hours.

Meals and the like are included, but you will need to provide for items like cigarettes and tampons yourself. So make sure you have a little pocket-money. You will also need to provide your own bath towels. Bed-clothing is available in the cottage.

At the conclusion of the programme you may remain in your cottage until Monday morning. However, from then on you have to purchase your own food and drink (these are available in the park; but rather expensive). The cottages are shared and can accommodate six people. Although we cannot promise anything, let us know when there is someone with whom you would like to share your cottage.

Register by phone with Marlies: 06 14 25 66 89

Or by email with Hannah: sejansen@telfort.nl

When you register, please inform us if you are bringing any children, and if so, how many and their ages. (This is necessary for accommodating beds for extra children and for creating the children’s programme.) Also state any dietary needs.

The contribution for participation to the weekend is:

€ 57 for members of the Hiv Vereniging Nederland

€ 67 for non-members

€ 25 for people on fixed (minimum) income

Transfer your payment in advance and at least before the 8th of October to:

ING 276979
tav Hiv Vereniging Nederland
indicating ”vrouwenweekend”

The transport to and from the weekend you’ll have to arrange yourself.

The address of De Kempervennen:
Kempervennendreef 8
5563VB Westerhoven
Phone: 040 208 33 33

(click here for a map and route description)

Maybe we’ll see you there!!

Marlies, Hannah and Mirjam

meer ..

GELUKSVOGEL

WIEKEND OF ZWEVEND

BOVEN VOLLE LANDERIJEN

ONDER BOLLE STAPELWOLKEN

DOORHEEN DE HOLLE HEMEL –

KAN EEN VOGEL GELUKKIG ZIJN?

KAN EEN MENS DIT OOIT EVENAREN?

Paleistuin, mid-dag 18 juli 2010

Quato Quichotte

meer ..

The premier of a social media documentary about the life of a young, female Zimbabwean, fighting against the taboos and prejudices of her culture.

Frances is pretty, young, talented, and lives with HIV every day. For three weeks, she’ll be followed by a team of journalists from the Netherlands, whom have primarily chosen to document her story and share it with the rest of the world via Facebook and Hyves – so some kind of network-docu. It’s going to be a unique portrait of a young woman who refuses to be a victim.

I got struck by her, now I follow her

The coming three months you’ll be able to follow the life of Frances in Zimbabwe.
Become her friend and follow her.

www.facebook.com/tsoag

www.twitter.com/tsoag

(bron: actpositve.eu)

meer ..

Van vrijdag 22 tot en met maandag 25 oktober organiseert de HVN een weekend voor vrouwen met hiv in Nederland.

Tijdens het weekend kun je andere vrouwen met hiv leren kennen, ervaringen en kennis met elkaar uitwisselen, dieper op sommige dingen ingaan en natuurlijk ook relaxen! Dat alles in een mooie en veilige omgeving. Kinderen zijn ook welkom. Dit weekend wordt gehouden in het park de Kempervennen, in de buurt van Eindhoven.

Op dit moment kun je je alleen nog aanmelden voor de wachtlijst! Vrouwen die nog niet eerder met een weekend voor mensen met hiv zijn meegeweest of die pas kort van hun hiv-infectie op de hoogte zijn, krijgen voorrang. [Indien er zich veel meer mensen opgeven dan er plek is, kunnen we volgend jaar vast een weekend voor een grotere groep organiseren!]

Kinderen kunnen mee tot en met de leeftijd van de basisschool en niet meer dan 3 kinderen per moeder. Evtuele partners, buddies en huisdieren kunnen dit keer niet mee.

Je bent vanaf vrijdagmiddag 14.30 uur welkom en wordt ter plaatse door ons ontvangen. Het programma is zondagmiddag na de lunch afgelopen. Hoewel er op het park altijd andere dingen te doen zijn, is het de bedoeling dat je aan het grootste deel van het gezamenlijke programma meedoet.

Een greep uit het programma: schilderen, praten over seksualiteit en relaties (en naar wens andere thema’s), zwemmen. Voor de kinderen is er een apart programma. Tijdens de gezamenlijke activiteiten zorgen wij voor kinderopvang, maar buiten die tijden zul je zelf voor je kinderen moeten zorgen.

De maaltijden en dergelijke zijn bij het weekend inbegrepen, maar dingen als sigaretten/tampons moet je zelf meenemen. Eventueel ook wat zakgeld. Handdoeken (ook als je wilt zwemmen) moet je zelf meenemen, Beddengoed is in het huisje aanwezig.

Je kunt na afloop van het programma in het huisje blijven tot maandagochtend, maar voor eten/drinken moet je vanaf dan zelf zorgen (is op het park verkrijgbaar, maar niet goedkoop). De 6-persoonshuisjes worden met meerdere mensen gedeeld. Je kunt een voorkeur opgeven met wie je een huisje wilt delen, maar we kunnen niet garanderen dat dit gaat lukken.

Opgeven kan telefonisch bij Marlies: 06-14256689

Of per email bij Hannah: sejansen@telfort.nl

Bij opgave graag aangeven of je kinderen meeneemt en zo ja, hoeveel en in welke leeftijd. (Dit in verband met het regelen van extra kinderbedjes en het invullen van het kinderprogramma.) Vermeld ook of je dieetwensen hebt.

De eigen bijdrage voor deelname aan dit weekend is:

€ 57 voor leden van de HivVereniging

€ 67 voor niet-leden van de HivVereniging

€ 25 voor mensen met een minimum inkomen

Het bedrag dient voor 8 oktober te zijn overgemaakt op bankrekening:

ING 276979
tav Hiv Vereniging Nederland
ovv “vrouwenweekend”

Vervoer naar het weekend dient zelf geregeld te worden.

Adres De Kempervennen:
Kempervennendreef 8
5563VB Westerhoven
Tel: 040-208 33 33

(voor een routebeschrijving: http://www.centerparcs.nl/NL/NL/parken/kempervennen/route)

Misschien tot ziens! Marlies, Hannah, Mirjam

meer ..

En toen kwam de dag dat het risico om opgevouwen in de knop te blijven zitten, groter was dan het risico om te bloeien.  Anaïs Nin 

meer ..

door Marilou de Poorter 

Een week of wat terug werd ik aangenaam verrast door de uitnodiging van een bevriende buur om de volgende dag met haar mee te rijden naar haar caravan aan de kust. Meestal ben ik in mijn kennissenkring namelijk degene die het vervoer voor haar rekening neemt. Dat ten eerste. Maar op de één of andere fiets moeten de initiatieven om iets leuks te doen bijna altijd van mij komen, wil er nog wat te beleven vallen in de tent. Zowel mijn mannen als mijn vriendinnen kijken kennelijk liever – passief – de kat uit de boom. Beperken zich tot het maken van plannen en komen zelden verder dan het uitspreken wat ze allemaal voor leuks – al dan niet met mij – willen gaan doen. Met hun leven, dan wel met hun vrije dagen. Of dit iets zegt over mijn vriendenkring of eerder wat over mijzelf, wil ik hier maar verder in het midden laten. Dat is voer voor een heel andere column. Een extra lange, schat ik zo in.

Deze buurvrouw heeft net als ik een zwaar bestaan als alleenstaande moeder, want ook háár nageslacht kampt met een extra zorgbehoefte. En het woont, hoewel allang volwassen, óók nog steeds veilig bij moeders thuis. Zoiets schept een band. Dat is het mooie van herkenning: het verbindt mensen heel natuurlijk en ongedwongen. En je verbonden weten, je verbonden voelen, kan de scherpe kantjes van je bestaan een beetje verzachten. Oude wonden helpen helen. Wanneer we samen koffiedrinken herkennen we elkaars frustraties ook zo heerlijk. Over onze als zand tussen de vingers doorglippende levens. Of de jaar in jaar uit terugkerende frustratie van het vaak kortzichtige beleid, de starre regelgeving en de nog nèt niet zwakbegaafde hulpverleners waarmee we zowat dagelijks te maken krijgen. Over de liefde en mannen hebben buuv Bea en ik het niet zo vaak. Of het moet in de verleden tijd zijn. Want hoewel Bea mannen altijd voor het uitzoeken heeft gehad is dat hoofdstuk – door haarzelf – vooralsnog definitief gesloten. Na de zoveelste mislukte liefde had ze het gehad. In mijn liefdesescapades lijkt ze sindsdien dan ook alleen nog geïnteresseerd om er smalend over te kunnen schimpen. Nog voor ik de update van dat moment heb kunnen afronden, heeft ze haar oordeel namelijk doorgaans al op snijdende toon uitgesproken. ‘Dumpen die hap!’ ‘Meteen bij het grofvuil!’ Waarin ik haar, achteraf bezien, tot nu toe meestal gelijk heb moeten geven. Maar dat terzijde.

Behalve dat ik het jammer vind dat ik met dit onuitputtelijke onderwerp niet bij haar hoef aan te komen, vind ik het toch het meeste jammer voor Bea zelf dat ze niet meer in liefde en seks geïnteresseerd wil zijn. Ze hoeft geen hiv- of ander onhandig obstakel – misvormde billen, haargroei op ongewenste plaatsen, een slecht zittende pruik – te overwinnen en heeft sowieso – nog steeds – altijd wel een aanbidder in de aanbieding. Dat ze zichzelf desondanks de kans op liefde en intimiteit ontzegt, is in mijn ogen net zoiets als apathisch in een slecht huwelijk blijven hangen. Dat je dan zeker weet waar je aan toe bent zal best heel veilig voelen, maar of je daarmee nou je leven ten volle leeft, waag ik toch te betwijfelen. En ik kan het weten, want ik leef alweer jaren in reservetijd én ik ben gelukkig gescheiden. Dus tel uit je winst.

Toegegeven, wanneer je als vrouw sterk in je schoenen staat en dat ook uitstraalt, zullen veel leuke, mogelijk deugdelijke mannen door je geïmponeerd kunnen raken en niet dichterbij durven komen. Terwijl – zul je net zien – overmoedige misbaksels hun kansen juist bij iemand als jij zullen willen uitproberen. Bea en ik weten daar helaas alles vanaf. Maar waar buuv Bea haar ervaringen in de liefde vooral blijkt te zien als ‘mislukkingen’, neig ik er toch meer naar ze te benaderen als ‘ervaringen die me dichter bij mezelf hebben gebracht’. Vanuit mijn standpunt heb ik niet een ‘foute keuze’ gemaakt. Kiezen is volgens mij überhaupt nooit ‘fout’. Niet kiezen, geen risico’s durven aangaan en veilig doorsudderen in je cocon van al dan niet actief zelfbeklag: dat zou je misschien een mislukking kunnen noemen.

Vanaf de passagiersstoel heb ik onderweg naar de kust relaxed het voorbijglijdende landschap op me in kunnen laten werken. Onder de appelboom naast Bea’s caravan heb ik me koffie met handgeklopte melk en vers belegde broodjes voor laten zetten. Ik heb er volgzaam mee ingestemd naar het strand te gaan en me aan het eind van de dag met een rozig gevoel weer veilig voor de deur af laten zetten. Dit was allemaal nieuw voor me. Nieuw en wennen en soms ook wat ongemakkelijk. Maar ik mag deze andere manier van in het leven staan eigenlijk wel. Het heeft wel wat, om af en toe eens bij de hand te worden genomen en alleen maar te hoeven ondergaan. Ik denk dan ook dat ik me in het vervolg vaker wat passiever ga opstellen. Ervoor kies wat eerder achterover te leunen en maar te zien wat er dan naar mij toekomt. Wie weet, durft die andere categorie mannen me in één moeite door meteen gemakkelijker te benaderen.

meer ..