Archive for juni, 2012
Notities van een aanstaande moeder
fragment uit het dagboek van Adiba, deel 1
Een spannende dag vandaag! Eindelijk is het zover. Na de noodzakelijke chirurgische ingreep, is nu het moment getimed voor onze tweede IUI-behandeling (Intra Uterus Inseminatie – red.). Nou ja, tweede: de eerste is mislukt. Dus eigenlijk is dit ook een beetje onze eerste behandeling.
Afgelopen vrijdag ben ik voor het eerst na mijn operatie weer naar de kliniek geweest. Er werd een meting verricht om te bepalen op welk moment mijn lichaam de meeste kans op een zwangerschap zou maken. Alleen was het toen nog te vroeg en moest ik ‘s maandags terugkomen. Maandag werd vastgesteld dat woensdag écht het goede moment zou zijn…
Vanaf maandag liep de spanning natuurlijk behoorlijk op. Ik moest bij mezelf ook nog eens een hormoon prikken. Sinds ik weet dat ik hiv heb, heb ik nog steeds een dubbel gevoel bij bloed en bij prikken. Dus ik had daarbij een extra emotie. Gelukkig lukte het me toch goed om mezelf te injecteren.
Vanochtend was het eindelijk zover. Ik was bijna misselijk van de spanning,. De vorige keer was die nare verstopping geconstateerd, waardoor de hele poging ondanks onze hoge verwachtingen mislukte. Na de ingreep om dit obstakel te verhelpen, is het allemaal extra spannend geworden. Zou nu de IUI wel mogelijk zijn? Zou er pijn ontstaan? Ging het weer op een grote teleurstelling uitlopen, als de operatie niet het gewenste resultaat opleverde?
Maar de IUI bleek te zijn gelukt! Wat een mooi moment! Natuurlijk is dit pas stap één en nog geen garantie voor een directe zwangerschap, maar ik ben al zo gelukkig dat het nu goed is gegaan. Over 16 dagen mogen we een test doen of de behandeling is geslaagd. Nu vol spanning afwachten dus, wat er gebeuren zal!
20
06 2012
Maagd
door Marilou de Poorter
De Marokkaanse schoonheidsspecialiste van de combi-aanbieding kwam in haar jonge jaren in dezelfde foute bars als ik vertelt ze, terwijl ze met een pincet gemeen aan mijn wenkbrauwen plukt. Maar sinds ze moeder is gaat ze hooguit twee keer per jaar nog wel eens uit. En nooit meer tot diep in de nacht. Dat gaat nou eenmaal niet samen met een gezin en een bedrijf. De herkenning van haar situatie stelt me meteen op mijn gemak. Laat die Brazilian waxbehandeling maar komen.
Haar salon startte ze toen ze net zwanger was van haar jongste, praat ze kalmerend de pijnlijke stiltes verder aan elkaar. Van haar drie jongens is hij dan ook het meest bij haar zaak betrokken. De peuter kliedert zijn gezichtje regelmatig vol met veel te dure lippenstift. En haar voorraad groene klei beschouwt hij kennelijk als zijn privé zandbak. Ze zegt het met een milde glimlach. Met de twee oudsten heeft ze meer te stellen. Hun roekeloosheid bezorgt haar regelmatig slapeloze nachten. Toch denkt ze erover nog een vierde kind te nemen. Misschien wordt het dan eindelijk een meisje? Waarom ik zelf soms moeilijk in slaap val, houd ik bij nader inzien voor me. Straks raakt de lieverd nog van slag. Met een strakke wasstrip op je bovenlip lukt terug praten toch al niet zo best.
Als na een reeks kordate rukken de tranen me alsnog in de ogen springen, hoor ik naast me zacht een langgerekte zucht. Ik ben haar laatste klant die avond. Straks alleen nog mijn maagdelijke bikinilijn. Ik wou dat ik er nooit aan begonnen was.