POSITIEVE VROUWEN

door Lo(w) budget

Sinds ik van een WAO uitkering moet rondkomen – de naam is geloof ik al meerdere keren gewijzigd, evenals die van de uitkerende instanties, wat wel aangeeft hoelang ik al in de categorie arbeidsongeschikt val – is het doorspitten van de wekelijkse folders een must. Zeker nu de ziektekosten nauwelijks meer opgevoerd mogen worden bij de belastingaangifte. Dit laatste heeft namelijk tot gevolg dat mijn belastbaar inkomen aanzienlijk stijgt en daarmee mijn huursubsidie en zorgtoeslag dalen, zodat ik 49% minder te besteden heb. Daar bovenop komt dan ook nog eens een wereldwijde financiële crisis. Ik kan niks lenen, heb geen hypotheek en koop nog steeds alleen het noodzakelijke aan voedingsmiddelen, zodat mij niet verweten kan worden mede verantwoordelijk te zijn voor deze laatst genoemde misère.

Gelukkig staan de reclamefolders tegenwoordig ook op internet, zodat ik heel wat zuurstof producerende bomen spaar voor de algehele wereldbevolking én voor mezelf ook nog eens een hoop gesjouw naar de oud-papierbak. Maar ik spaar nog meer. Airmiles, Rocks, stempeltjes bij de bakker, punten bij de vlaaienwinkel, en ga zo maar door. Is het niet voor mij, dan vast wel voor iemand anders.

Onlangs heb ik 2 hele avonden besteed aan het lezen van reviews van waterkokers. De mijne was na zeventien jaar dan toch gesneuveld en moest vervangen worden. Nu had ik nog spaarpunten bij mijn bank, waar je doorgaans weinig zinvols mee kunt doen, maar in dit geval zouden ze van pas kunnen komen. Eerst flink gegoogled of de aangeboden prijs mét punten elders niet hetzelfde was zónder punten. Vervolgens de keuze gemaakt van het type. En daarna de ervaringen van gebruikers doorgenomen. Het is eigenlijk maar goed dat ik niet dikwijls ‘grote’ aankopen doe, want er gaat wel heel wat tijd in zitten.  Maar eerlijk gezegd ben ik het zelfs leuk gaan vinden. Het is een soort sport om niet te veel te betalen voor de nodige zaken en artikelen.

Wanneer de hamsterweken weer begonnen zijn, zou je iets te hebberig kunnen worden. Deze week ging ik voor de bijl. Magnums: twee halen, één betalen. En let wel: ‘3 + 1’ stond er op het pak. Dat betekende dus vijf gratis ijzen – want ijsjes kun je het echt niet meer noemen. In twee dagen had ik er al twee verorberd. Terwijl ik helemaal niet tegen melk kan. Zouden ze de hamster hebben uitgezocht vanwege zijn bolle wangen soms? Gelukkig ben ik lid van een super-de-luxe sportschool met sauna, turksbad, bubbelbaden en infrarood sauna – abonnement uiteraard in één keer betaald, omdat ik dan 2 maanden gratis kreeg – waar ik de verorberde calorieën weer kan verbranden. Daar zit ik sowieso 12 uur per week om mijn lijf in topconditie te houden.

Deze winter ga ik naar de Centraal Afrikaanse Republiek. Het is me gelukt voldoende geld bij elkaar te krijgen om een schooltje voor weeskinderen te bouwen. In december ga ik er heen om het officieel te openen. Spaar ik bovendien een hoop stookkosten in Nederland uit en die sprinkhanen die ik daar nuttig zijn aanzienlijk goedkoper dan de beste aanbieding van één of andere prijsvechter in ons koude kikkerlandje. Om in de ‘twee halen één betalen’ denkwijze te blijven, heb ik zelfs al plannen voor nóg een reis. Die plannen liggen al zeker tien jaar in de kast en ondertussen is de halve wereld me al voorgegaan. Ik ben er al vijf keer langs gereisd, maar in de zomer van 2010 wil ik mijn 17½ jarig  hiv-jubileum vieren met een beklimming van de Kilimanjaro in Tanzania. Eén van de zeven meest begeerde bergen ter wereld en de hoogste berg van Afrika.

Ik heb vaker op grote hoogte gestaan in Afrika, de Andes en de Himalaya. Maar het bereiken van de top op 5892 meter zal niet alleen een sportieve prestatie zijn, maar ook een symbolische betekenis voor me hebben. Ik zal op het hoogste punt van Afrika staan, het continent waar ik zoveel van houd. Het continent dat in mijn bloed zit. Waar ik hiv kreeg. Ik zal boven mijn hiv-infectie staan. Letterlijk en figuurlijk! Wat een fantastisch gevoel zal dat zijn en wat een kracht zal me dat geven. Daar kan geen aanbieding tegenop.