poëzie

(K)OUD

 

door Quato Quichotte

ALLEEN, MAAR NIET EENZAAM(?)

TRIPPELT EN HOPT EEN ROODBORSTJE

OVER DE BRUINBEBLADERDE BOSGROND,

VLAK VOOR MIJN BEDAARDE VOETEN

OP ZOEK NAAR EEN WINTERSNACKJE -

HALS EN DÉCOLLETÉ VAN FIJNE VEREN

LICHTEN ROSSIG OP, TELKENS ALS

GREL ZONLICHT DEZE BESTRIJKT,

BEGELEID DOOR GEROFFEL OP EEN BOOM -

DE VERSCHOLEN SPECHT KLOPT M’N GEEST -

TEVEEL! – OMZICHTIG SCHUIFEL IK VERDER,

ZONDER DE SPHEER EN VOGELS TE VERSTOREN 

NEE, IK HUPPEL EN SPRING EN ZOEK NIET -

IK LOOP LICHTGEKROMD MET EEN LODEN LAST

OP MIJN ROSSIG BELOKTE NEK EN SCHOUDERS -

BLAUWGEKUIFD, EENZAAM EN KOUD TOT OP ‘T BOT

( – DE FRAAITE VAN DIT TAFEREEL MOET JELUI

ZELF MAAR VISUALISEREN OF JE VERBEELDEN).

 

About The Author

redactie PVBlog

weblog door en voor vrouwen met hiv

Other posts by

Author his web site

21

03 2012

Your Comment