Noties van een aanstaande moeder
fragment 2 uit het dagboek van Adiba
Jammer, jammer, jammer….. Inmiddels is gebleken dat poging twee is mislukt. En meteen komt de stress van het maken van een nieuwe afspraak bij de kliniek weer op. Van de hele mallemolen die weer gaat draaien. En daarbij ook de onzekerheid. Zal het echt gaan lukken? Is een zwangerschap ooit voor ons weggelegd?
Over een aantal weken moet ik terug naar de gynaecoloog voor een uitstrijkje. Ik hoop dat alles nog steeds goed is, anders is onze kans sowieso verkeken. Gek word ik van het gevoel dat er misschien zo weinig tijd is. Het is toch wel steeds lastiger om teleurstellingen te incasseren, merk ik. 
En soms twijfel ik of we hiermee wel moeten doorgaan. Ik word heen en weer geslingerd tussen enerzijds het verlangen naar een kindje en anderzijds steeds meer opzien tegen het hele proces dat eraan vooraf gaat. Voor mijn gevoel mag ik niet klagen, want als je iets heel graag wilt, dan moet je er wat voor over hebben. Maar op deze manier valt dat niet mee.
Van te voren kun je niet helemaal inschatten wat het inhoudt, zo’n traject in een kliniek en de hele gang van zaken bij IUI. Fysiek en emotioneel komt er veel op je af. Inmiddels ben ik wel wat bekomen van het hele spektakel. Ik weet nu wat er van mij wordt verwacht en hoe het in zijn werk gaat. De zeven artsen die in de kliniek werken heb ik inmiddels bijna allemaal een keer gezien. Vooral het emotionele deel komt nu aan bod: de onderzoeken vooraf, de spanning van het moment van de behandeling, het afwachten. En dan wellicht de teleurstelling van een mislukking…
Nu op naar poging nummer drie. Dat zal ergens over twee weken zijn. En dan opnieuw hopen dat het eindelijk zo ver mag zijn. Dan begint er een andere fase, die misschien nog wel spannender is. Maar het hoofdstuk ‘kliniek’ is dan in ieder geval gesloten.
Binnenkort zal Adiba met ons delen hoe de derde poging om zwanger te worden verliep. Reacties worden daarbij zeer op prijs gesteld!
