Sithembile

Het was weer eens tijd voor de APK, zoals bij ons het driemaandelijks bezoek aan het ziekenhuis genoemd wordt. We gaan eigenlijk altijd met de trein, zodat we ook van de reis naar Amsterdam een gezellig moment kunnen maken en er niet alleen aandacht voor het verkeer is. Je bent dan wel wat langer onderweg, maar dat levert wel wat op. Samen koeien kijken, samen boekjes lezen, samen snoepen, even slapen,… 

De kinderarts en wij zijn heel tevreden over hoe het gaat met onze kerel. Hij groeit en ontwikkelt goed en is zelden ziek de laatste tijd. De toenemende buikomvang wordt vooralsnog niet toegeschreven aan de medicijnen, maar mogelijk aan een parasiet of zo. We mogen een paar dagen ontlasting opvangen en dan hopen we meer te weten. Dat scheelt weer. Met een kuurtje zijn dat soort feestgangers vaak goed te bestrijden.
Het lopen van Mandlekosi gaat niet altijd even goed. De oorzaak daarvan is nog niet helemaal helder en verder overleg met de neuroloog volgt nog. Dit is overigens niet HIV-gerelateerd; Mandlekosi heeft meer aandoeningen. Ook even afwachten dus.

Voor wie meer informatie wil over HIV en de behandeling in het (kinder)AMC: klik even op deze link.