In de nacht van dinsdag op woensdag is Esther gestorven, alleen en vechtend tegen die altijd aanwezige angst.

Ze wilde zo graag leven, ze deed zo haar best.

Ze was een goed mens en ik ben er trots op dat ik haar echtgenoot heb mogen zijn.

Scheetje, ik heb veel van je geleerd en intens plezier, liefde en verdriet met je mogen delen.

Dank je en vaarwel,
Tjerk

• de rouwkaart
• van PV + foto's
• de uitvaart
• plattegrond Zorgvlied
• voor Essebessie van Jan
• de steen, letters in brons
• terug naar de In Memoriam Index

Ik heb een vrouw bemind, die best
een tweede Troje zou verdienen,
en die door drank en heroine
onder mijn ogen werd verpest.

Tot ziekbed kromp het liefdesnest,
en ik zou zachtjes willen grienen,
omdat alleen dit clandestiene
sonnetje van ons tweeen rest.

Zo'n veertien regeltjes waarmee je
een tipje van de sluier licht,
wat zout om in de wond te wrijven.

Wat zijn dat toch voor waanideeen,
dat je, verdomd, in een gedicht
'de dingen van de af kunt schrijven'?

Jean Pierre Rawie