 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
||
| voor en door jongeren met hiv |
||
gevoelens Het leven met hiv stelt veel mensen danig op de proef op emotioneel vlak vanwege de medicatie, de reacties uit je omgeving, maar in de eerste plaats door de impact op je leven. Iedereen reageert op zijn eigen manier op de diagnose. De ene wordt overspoeld door gevoelens van boosheid, angst, schaamte, ongeloof, verdriet of schuld. De andere reageert dan weer nuchter: "ik ben nu eenmaal geïnfecteerd, ik zal ermee moeten leren leven." Soms dringt het bericht dan weer niet echt door.  |
||
verwerking Voor de meeste mensen is het een enorme opgave om de diagnose te verwerken en een plaats te geven in hun dagelijkse leven. Het is belangrijk om daarin je eigen tempo te volgen en om jezelf voldoende tijd te geven. Leren leven met hiv is als een rouwproces. Je moet het verlies verwerken van je gezondheid, van een onaangetast lichaam, soms wordt je ook geconfronteerd met het verlies van werk, sociale status en vrienden. Na het vernemen van de diagnose kun je momenten kennen van ontkenning en woede. Mogelijk zoek je naar een nieuwe, andere invulling van je leven, maar ook leer je je infectie aanvaarden. Bij veel mensen wisselen deze fasen elkaar af en lopen ze door elkaar.
in Nederland |
||
Paul, 23 jaar Alles speelt door je hoofd. Je leven, je familie, je vrienden, je werk, je seksleven, alles gewoon. Je denkt dat alles anders zal zijn vanaf nu, nu je weet dat je iets met je meedraagt dat anderen niet hebben of afschrikt. Ik heb ervaren dat als je het net te horen krijgt, je leven op zijn kop staat. Door te lezen, door anderen te ontmoeten die het ook hebben en verschillende ziekenhuisbezoeken, kreeg ik alle informatie die mij, na het te weten komen, anders deed laten denken dan ervoor. Ik ging inzien dat mijn leven wel iets zou veranderen, dat ik mijn leven zal moeten aanpassen, maar dat er zeker wel mee te leven valt en ik nog alles kan doen en volop kan genieten van alles wat er uit het leven te halen valt.
Door de steun en toeverlaat van de mensen die van me houden kreeg ik weer zin in het leven en ging ik het weer positief in zien. Al met al is en blijft het leven absoluut de moeite waard. Het leven gaat gewoon door!
|
||
angst en depressie Te horen krijgen dat je geïnfecteerd bent, je bewust worden van de consequenties, weten dat je de ziekte de rest van je leven zal meedragen ... Het kan je angstig en depressief maken. Sinds de komst van de medicijnencocktails kan de ziekte beter onder controle worden gehouden en kunnen mensen met hiv opnieuw aan een toekomst bouwen. Maar dat vergt moed en veel energie. Uit een enquête die Sensoa in 2002 afnam, blijkt dat omgaan met angst en depressie één van de vijf belangrijkste thema's is voor mensen met hiv en aids. Kant-en-klare oplossingen bestaan er niet. Juiste en accurate informatie, tips, nuttige links, kunnen wel helpen beter te diagnosticeren, begrijpen en misschien een eerste aanzet vormen om weer vooruit te gaan.
Wat is een depressie en hoe herken je ze? Kan het iets te maken hebben met de medicatie die je neemt? Welke behandelingen bestaan er? Op al deze vragen en andere rond depressie depressie en angst, vind je een antwoord op de site van Sensoa: Sensoa.
|
||
rouw Hoewel leven met hiv door de huidige combinatietherapieën goed mogelijk is geworden, sterven er nog steeds mensen met hiv. Op rouw.nl kun je meer lezen over rouw en omgaan met rouwen. De Hiv Vereniging Nederland biedt dan weer de mogelijkheid om dierbare overledenen te herdenken via een hiervoor bestemd gedeelte op de site hivnet.org In een 'in memoriam' kun je een foto van een overleden familielid of vriend(in) laten plakken. |
||
ondersteuning Het is best mogelijk dat je in eerste instantie niet echt wilt nadenken over de gevolgen van je diagnose. Je zou liever gewoon verder willen met je leven en doen alsof er niets aan de hand is. Dit is een normale reactie als je zulk slecht nieuws hebt gekregen. Toch wordt aangeraden om na verloop van tijd iemand te zoeken met wie je erover kunt praten. Indien je er graag over wil praten en je naasten hier niet mee wil of kan belasten, of als je je erg alleen voelt staan met je infectie, kun je beroep doen op de arts of een verpleegkundige van het hivbehandelcentrum in Nederland of het aidsreferentiecentrum (ARC) in België waar je gevolgd wordt.
Contact zoeken met andere mensen met hiv is ook een optie. Sommigen hebben, zoals jij, nog maar pas vernomen dat ze hiv positief zijn. Anderen leven al jaren met de infectie en hebben geleerd hoe zij het een plaats kunnen geven in hun leven. Heel veel gevoelens, gedachten en angsten worden door anderen op dezelfde manier beleefd. De herkenbaarheid kan een extra kracht zijn in jouw verwerking. Voor contact met andere hiv positieven, kun je contact opnemen met Sensoa voor België - Vlaanderen, met Siréas voor België - Wallonië en de Hiv Vereniging voor Nederland.
|
||
anoniem Mijn eerste reactie was: 'dat kan niet!' Ongeloof en verdriet. Ik bleef hopen dat het niet waar was. Ik wou er niet mee leven. Ik wou toen echt doodgaan en mijn eerste gedachte was zelfmoord. Ik kon eigenlijk aan niets meer denken. Ik was gewoon verbijsterd. Dat juist mij dit moest overkomen. |
||
Cliff, 25 jaar Opeens is het in je leven… hiv. Zoveel vragen maar één ding wordt na verloop van tijd duidelijk: het leven is NIET over!!!! |
||
 |
||
|
 |
| onderwerpen |
 |
|
