 |
|
 |
| |
 |
| |
voor en door jongeren met hiv
|
|
| |
op zoek naar ondersteuning
Wanneer je te horen krijgt dat je hiv positief bent, is dat een grote klap. Vele vragen kunnen door je hoofd spelen. Welke impact zal dit hebben op mijn leven? Hoe lang heb ik nog in goede gezondheid te leven? Hoe zullen de mensen reageren als ze dit te weten komen? Aan wie kan ik het vertellen? Contact met andere hiv-positieve jongeren kan prettig zijn; om te spreken over leven met hiv, maar ook om in gezelschap te zijn waarbij je het gevoel hebt niet zoveel te hoeven uitleggen.
Wanneer je geen verblijfsvergunning bezit, heb je mogelijk behoefte aan ondersteuning op het gebied van toegang tot zorg.
 |
|
| |
ondersteuning na de diagnose
Voor de meeste mensen is het een enorme opgave om deze diagnose te verwerken en een plaats te geven in hun dagelijkse leven. Het is belangrijk om daarin je eigen tempo te volgen en om jezelf er voldoende tijd voor te geven.
Mensen reageren zeer verschillend direct na de diagnose. Het kan zijn dat je in eerste instantie niet echt wilt nadenken over de mogelijke gevolgen. Je zou liever gewoon verder willen gaan met je leven en doen alsof er niets aan de hand is. Dat is een normale reactie als je zulk slecht nieuws hebt gehad. Het kan ook dat je direct actie onderneemt om meer te weten te komen over hiv en leven met hiv. Je bezint over de mogelijke gevolgen voor de inrichting van je leven, en zoekt ondersteuning.
Iedereen wordt geconfronteerd met vragen op medisch vlak. Het kan helpen om te praten met een vertrouwenspersoon over de diagnose, de gevoelens en vragen die je bezighouden. Wie dit is, kan verschillen van persoon tot persoon. Het kan je partner zijn, jouw arts, een goede vriend, de sociaalverpleegkundige. Binnen de aids referentiecentra in België of het hiv Behandelcentrum in Nederland kan men ook helpen om je partner(s) op de hoogte te stellen, indien je dat wenst. Zij kunnen je ook helpen om eventuele ex-partners, die mogelijk net als jij hiv positief zijn, zonder het te weten, te contacteren zodat ook zij zich kunnen laten testen. Dit gebeurt natuurlijk anoniem.
Je kunt ook contact zoeken met andere hiv positieven. Sommigen hebben, zoals jij, nog maar pas vernomen dat ze hiv positief zijn. Anderen leven al jaren met het virus en hebben geleerd hoe zij het een plaats kunnen geven in hun leven. Heel veel gevoelens, gedachten en angsten worden door anderen op dezelfde manier beleefd. De herkenbaarheid kan een extra kracht zijn in jouw verwerking.
 |
|
| |
David, 26 jaar
Vier jaar geleden zijn wij samen naar de dokter geweest.
Wij zaten daar niet voor een hiv test, maar beslisten om er toch één te laten uitvoeren nu we daar waren.
We vreeën wel steeds veilig binnen onze relatie, maar het leek ons een goed idee om eens een check-up te laten doen.
We lieten dus allebei bloed trekken om te kijken of alles wel ok was.
Een week later zaten we daar alletwee heel vrolijk, maar toch een beetje zenuwachtig.
En toen zei de dokter tegen mij "voor jou is er een probleem, jij bent hiv positief".
Wij zaten daar samen en wij hebben dat samen te horen gekregen.
En wij hebben toen ook samen geweend. Gelukkig zijn we toen goed opgevangen geweest bij die dokter.
Lees nog een persoonlijk verhaal:
Monique, 30 jaar
Meer informatie over leven met hiv vind je op hivnet.org
 |
|
| |
ondersteuning en contact andere met mensen met hiv
Nederland
Jongpositief, de jongerenafdeling van de Hiv Vereniging Nederland
organiseert het hele jaar door verschillende activiteiten voor jongeren
met hiv tussen de 18 en 30 jaar. Zie hiervoor de agenda. Daarnaast
organiseert de Hiv Vereniging Nederland zelf vele uiteenlopende
activiteiten. Op de website: hivnet.org
vind je de agenda van de vereniging.
België - Vlaanderen
Sensoa organiseert allerhande activiteiten. Je kunt de agenda en een korte beschrijving van de activiteiten vinden in Sensoa Positief of op de website: sensoa.be, waar je doorklikt naar leven met hiv - ons aanbodkalender.
België - Wallonië
Daarnaast is er ook Aide Info Sida. Zij bieden ondersteuning aan Franstaligen in België. Meer Franstalige informatie op de website aideinfosida.be.
Als je migrant of vluchteling bent, kan je in Wallonië terecht bij Siréas, Le Service International de Recherche, d'Education et d'Action Sociale asbl. Meer Franstalige informatie vind je op sireas.be/prevention_sida.
 |
|
| |
ondersteuning bij toegang tot gezondheidszorg
Nederland
Als je illegaal in Nederland bent, is het bijzonder moeilijk om in aanmerking te komen voor goede gezondheidszorg. In 1998 is namelijk de Koppelingswet in werking getreden. Daardoor is het voor mensen die in Nederland verblijven zonder wettelijke verblijfspapieren, moeilijker geworden om toegang te krijgen tot de Nederlandse gezondheidszorg. Ook heeft men geen recht meer op collectieve voorzieningen. Je hebt wel altijd recht op medische noodzakelijke zorg en deze zorg mag niet worden geweigerd. Het beste is om altijd eerst een afspraak te maken met een huisarts; deze kan je namelijk altijd doorverwijzen naar een meer gespecialiseerde arts. Er zijn diverse regelingen om ervoor te zorgen dat indien mensen hun rekening echt niet kunnen betalen, vergoed worden.
Huisartsen en eerstelijns hulpverleners die iemand zonder legale status behandelen, kunnen een beroep doen op het Koppelingsfonds onder beheer van de Stichting Koppeling. Individuen (illegalen zelf) hebben geen toegang tot dit fonds.
Ziekenhuizen hebben op hun begroting een post "oninbare vorderingen" ofwel de post "dubieuze debiteuren". De kosten die in het ziekenhuis worden gemaakt voor mensen die illegaal zijn of voor mensen die onverzekerd zijn, worden hierop geboekt. De voorgeschreven hiv medicatie krijgt de cliënt dan via een speciaal formulier afgeleverd door de apotheker. De apothekers ontvangen hun vergoeding weer via het Koppelingsfonds.
 |
|
| |
verblijfsvergunning aanvragen
Nederland
Ook wil je mogelijk door je hiv status in Nederland blijven omdat teruggaan naar je eigen land geen optie voor je is. Dit kan bijvoorbeeld als je in je eigen land geen hiv behandeling kan krijgen of je denkt gediscrimineerd te worden vanwege je hiv status. Mogelijk wil je daarom een verblijfsvergunning voor Nederland aanvragen.
Voor informatie over de toegang tot gezondheidszorg voor mensen met hiv die wonen in Nederland, kunt u terecht bij het Servicepunt van de hiv Vereniging Nederland, telefoonnummer: +31(0) 20 6892577.
België
De bepalingen omtrent het recht op medische zorgen voor mensen zonder wettig verblijf zijn complex.
Enkele basisbepalingen staan hieronder vermeld. Voor mensen met een onwettig verblijf is er geen aansluiting bij het ziekenfonds mogelijk, tenzij in volgende situaties:
- Men is de samenwonende echtgeno(o)t(e) van een gerechtigde die aangesloten is bij het ziekenfonds.
- Men is kind (= jonger dan 25 jaar) ten laste (door afstamming, adoptie of onderhoud) van een gerechtigde die aangesloten is bij het ziekenfonds.
- Er is sprake van (illegale) witte tewerkstelling; bijvoorbeeld wanneer men op basis van een vorig verblijfsstatuut mocht werken en de werkgever nog steeds sociale bijdragen betaalt.
- Er is sprake van een uitlooprecht omdat het ziekenfonds zich baseert op een vroegere verblijfssituatie om zich in regel te stellen naar het volgende jaar toe; bijvoorbeeld wanneer men op basis van een vorig verblijfsstatuut een ziekenfonds had (zéér uitzonderlijk).
- Men heeft recht op medische hulp. Het is niet aangewezen om de medische kosten via het "K.B. Dringende Medische Hulp" te verhalen.
Asielzoekers die na 3 januari 2001 asiel aanvroegen
Indien de asielzoeker verblijft in een opvangcentrum, moet dit centrum de raadpleging van een arts regelen en de kosten dragen.
Indien hij buiten het toegewezen opvangcentrum verblijft, moet in principe vooraf met het opvangcentrum contact worden genomen.
- Ofwel is er dan een voorafgaand akkoord van het centrum en krijgt de asielzoeker een betalingsverbintenis (ook requisitoir genoemd).
- Ofwel is er geen voorafgaand akkoord, dan moet de asielzoeker het centrum spoedig verwittigen en de factuur zo snel mogelijk naar hen toesturen. Het centrum zal - na onderzoek - beslissen over de tenlasteneming van deze medische kosten.
In geval van dringende medische hulpverlening in onvoorziene omstandigheden bestaat er een mogelijke uitzondering op deze bevoegdheidsregeling.
Asielzoekers die vóór 3 januari 2001 asiel aanvroegen
Diegenen die vóór 3 januari 2001 asiel aanvroegen en aan een OCMW werden toegewezen, kunnen best eerst aan dit OCMW vragen welke regeling op hen van toepassing is en - indien mogelijk - een betalingsverbintenis vragen voordat de medische zorgen plaatsvinden. Als dat niet gebeurde, moet het OCMW zo snel mogelijk op de hoogte gebracht worden van de zorgen en moet de factuur ook zo snel mogelijk aan het OCMW bezorgd worden. In geval van dringende medische hulpverlening in onvoorziene omstandigheden bestaat er een mogelijke uitzondering op deze bevoegdheidsregeling.
Het KB betreffende dringende medische hulp aan illegalen (12.12.1996) werd opgesteld onder impuls van toenmalig minister Colla, in aanvulling van de organieke wet aan OCMW's (8.07.1976). Onder dringende medische hulp wordt verstaan: "hulp die een uitsluitend medisch karakter vertoont en waarvan de dringendheid met een medisch getuigschrift wordt aangeduid; die hulp kan zowel ambulant als in een verpleeginrichting worden verstrekt; dringende medische hulp kan zowel preventieve als curatieve zorgverstrekking omvatten".
De beoordeling van het dringend karakter van medische hulp komt uitsluitend toe aan een geneesheer. Onder 'dringend' valt ook die medische hulp die nodig is om een voor de persoon of zijn omgeving gevaarlijke medische toestanden te voorkomen.
De medische kosten komen te last van de Staat via OCMW's. Het bewijsstuk daartoe is een medisch getuigschrift waaruit de dringende noodzakelijkheid van de verstrekkingen blijkt. Het aanbrengen van de vermelding "dringende medische hulpverlening" op het getuigschrift voor verstrekte hulp wordt als voldoende bewijsstuk aanvaard."
Voor specifieke informatie over een concreet geval neem je best contact op met een OCMW of met Medimmigrant.
Gaucheretstraat 164, 1030 Brussel
Tel: ma en vr van 10:00 tot 13:00 en din van 14:00 tot 18:00: +32(0) 2 274 14 33 34
Fax: +32(0) 2 274 14 48
E-mail: info@medimmigrant.be.
 |
|
| |
anoniem
Toen ik ben aangekomen vanuit Burundi in België ben ik gaan samenwonen met iemand van Belgische nationaliteit. Ik ben hier aangekomen met een visum voor een kort verblijf. Dat is binnenkort 3.5 jaar geleden en ik wist toen niet dat ik hiv positief was. We (mijn vriendje en ik) hebben alles uit de kast gehaald om mijn verblijf hier in België te kunnen verlengen. In afwachting van een antwoord hebben we een hiv test gedaan om onze status te kennen. Twee weken na de test vertelde de dokter van mijn vriendje dat ik positief ben en hij negatief. Gelukkig is hij me blijven steunen. Aan het einde van die maand weigerde men mijn verblijf te verlengen, ik moest terugkeren naar mijn land om daar een vraag voor een visum voor lang verblijf in te dienen. We hebben de reden van mijn gezondheid toestand naar voor geschoven en ze hebben me nog steeds geweigerd. Ze zeggen dat ik verzorging kan krijgen in mijn land via organisaties. Maar wat ze vergeten is dat, als je een dergelijk nieuws verneemt, je vooral nood hebt aan morele ondersteuning. Zoals mijn vriendje het goed heeft opgenomen zie ik niemand anders die me kan begrijpen. Want vroeger in mijn land, vooraleer ik wist dat ik seropositief was, had ik ook een negatief beeld van hiv positieven en aids-patiënten.
 |
|
 |
|
 |
|
 |