Er waren verscheidene factoren die mij geholpen hebben en nog steeds helpen om therapietrouw te zijn. Vooreerst was het voor mij vijf voor twaalf toen ik opstartte. Ik had aids. Ik stond dus open voor medicatie en geloofde er sterk in. Ik was er mij van in het begin van bewust dat het zeer strikt innemen van de juiste doseringen op het juiste moment een invloed zouden hebben op het al dan niet slagen van mijn therapie.
Persoonlijk ga ik nooit de deur uit zonder na te gaan hoelang ik weg zal zijn en of ik in die periode medicatie moet nemen. In het begin heb ik een briefje met een groot uitroepteken op mijn voordeur gekleefd zodat ik bij het buitengaan er wel aan moest denken. En als het dan toch bij uitzondering gebeurde dat ik mijn medicatie niet bij had, dan ging ik zo snel mogelijk naar huis of verliet ik de filmzaal of het restaurant.