 |
|
|
| |
 |
| |
voor en door jongeren met hiv
|
|
| |
over relaties
Ik weet dat de eerste dagen erg moeilijk zijn.
De eerste vraag die men zich stelt is: zullen mensen me aanvaarden zoals ik ben?
Zijn mijn dagen voorbij? Blijf ik alleen zonder gezelschap? Stopt het leven hier voor mij?
Zal ik de moed hebben om te vertrouwen op iemand die me kan begrijpen?
Wie kan meeleven met wat ik doormaak? Wie kan meevoelen met wat ik voel?
Jawel, een grote jawel.
Laat gewoon de tijd zijn werk doen. Het is gemakkelijk om te zeggen, dat weet ik.
Maar je moet één iets goed onthouden: ja, ik ben seropositief, maar ik weet nog niet wat de uitkomst zal zijn.
Het is gewoon een gemeen virus dat mijn leven wil inkorten.
Je kan zelfs een naam geven aan het virus, bijvoorbeeld Daniel.
Ze zeggen me dat ik ben zoals iedereeen, dat ik moet leven zoals de jongeren van mijn leeftijd, een richting moet geven aan mijn leven en dat er iemand zijn leven met mij zal doorbrengen en me simpelweg zal accepteren.
Bij elk seksueel contact gebruik ik condooms.
 |
|
 |
|
|
|
|
 |
profiel van schrijver
naam : Anoniem
vrouw
19 jaar
|
 |
|
 |
verhalen
|
 |
|
|
Heb jij ook een verhaal dat je graag met anderen wilt delen?
Dat kan op het forum!
 |
|
|
|
|
